Month: March, 2013

กระซิบรัก ให้ลั่นตรัง

22-24 มีนาคม 2556

บันทึกอีกหนึ่งการเดินทางที่มีครบทุกรส
ประหนึ่งเที่ยวเชิง โหด มันส์ ฮา รวมกับอาหารการกินแบบ เชฟกะทะเหล็ก
ประทับใจอีกแสนนาน ซัก 1 รอบ อสงไขย เลยก็ว่าได้

วันแรกของการเดินทาง ทัวร์ในเมือง
เริ่มต้นเช้าตรู่ที่สนามบินดอนเมือง เช้ามากจริง ก่อนพระอาทิตย์ตื่นอีก
ณ จุดนี้ ต้องขอขอบคุณผู้สนับสนุนในการจองตั๋วให้
คือ อำพล หรือเรียกสั้นๆ ว่า คุณนายอำพิลาไล ขอบคุณมากนะคะ ^^
คณะนี้ประกอบโดย หนึ่ง (หัวหน้าทัวร์) กอล์ฟ น้องเกิ้น อำพล แบงค์ พี่จอร์ช  จิ๋ม หนึ่ง
พอขานชื่อกันครบ ก็เช็คอิน เริ่มบิน จากกรุงเทพ ก็มาถึงตรังในเวลาอันสั้น
สายการบินนก ตรงเวลาเป๊ะเว่อร์
ลงจากเครื่องก็รอรถตู้มารับ เพื่อเริ่มโปรแกรมตระเวนกรุง
ณ จุดนี้ ก็ต้องขอขอบคุณ หนึ่ง เพื่อนกอล์ฟ ที่เอื้อเฟื้อสถานที่ รถ เรือ
และสิ่งอำนวยความสะดวกทุกสิ่งอย่างจริงๆ
ตั้งแต่กรุงเทพ จนถึงตรัง จนกลับกรุงเทพอีกที
ดีเลิศ แสนประเสริฐ แอนด์น่ารักมาก ขอมอบรางวัล คนดีศรีเมืองตรังเสียงจริงตัวจริง!
ความดีงามอร่ามหรูของหนึ่ง บรรยายอีก 2 blog ก็ยังไม่จบนะ

อาหารเช้าสไตล์ตรัง ติมซำเรือนไทย จัดไป
ร้านนี้เค้าไม่ได้ให้กินติมซำเป็นแบบ Hors-d’oeuvre (ออเดิร์ฟ) นะจ๊ะ
แต่มันคือ Main course!
เสียดาย มื้อนี้อดหมูย่างเมืองตรัง เห็นว่า เค้ามีแต่ตอนเช้าๆ
กินติมซำกันพอจุก หัวหน้าทัวร์ก็พาไปไหว้พระเสริมดวง
ทั้งวัดจีน วัดไทย วัดจีนเนี่ยออกแนวหมอกและควัน (ธูป)
ส่วนวัดไทย ร่มรื่น สงบ เย็น ชอบจัง

ถัดจากไหว้พระ รับบุญยกชุดกันเรียบร้อย ก็มาสู่จุด UNSEEN
หากไม่มาที่นี่ คงไม่กล้าบอกว่ามาตรัง และคงไม่เข้าใจถึงคำว่า Amazing Thailand!
ที่แห่งนี้ “ถ้ำเลเขากอบ” ลอดท้องมังกร
ระหว่างยืนรอต่อคิวขึ้นเรือเข้าลอดถ้ำ เหล่าเซียนหุ้นก็วุ่นวาย พัลวัน
พักนิดๆ ดื่มน้ำมะพร้าวแท้ๆ ผสมน้ำเชื่อมข้นๆ กินข้าวโพดคลุกเนย
และดมกลิ่นลาเวนเด้อโชยมาเป็นระยะ
พูดถึงตรงนี้ อยากขอคอมเม้นท์ให้ อบต. ถ้ำเลเขากอบ
สำรวจทิศทางลมฮวงจุ้ยก่อน ที่จะสร้างห้องน้ำดีไหมคุ๊ณ ชื่นใจเกิ๊น
พอเรือมารับ แบ่งถัวเฉลี่ยน้ำหนักเป็นสองลำ ลำแรก จิ๋ม หนึ่ง แบงค์ น้องเกิ้น
ลำสอง อำพล หนึ่ง กอล์ฟ พี่จอร์ช
ล่องเรือ ลงเรือ เดินดูหินงอก หินย้อย ห้องเจ้าสาว ลอดท้องช้าง
และอภินิหารหินตา ฯลฯ แล้วเดินวกกลับมาขึ้นเรืออีกรอบ
และเหตุการณ์หลังจากนี้ จะเข้าสู่ การลอดท้องมังกร อันตื่นเต้น เสียว กรี๊ด มากมาย
มันคือ ประสบการณ์ที่เล่าสู่ไม่มันส์ ไม่เร้าใจ เท่ามาสัมผัสด้วยตัวเอง บอกได้แค่นี้

ออกจากถ้ำ รู้สึกว่า ร่างกายได้เผาผลาญพลังงานทุกอย่างไปหมดเกลี้ยงแล้ว
เติมอาหารเบาๆ ด้วยขนมจีน 4 น้ำยา และผลไม้ล้างปากอีกถุงโตๆ (กะปิอร่อยมาก)
มีแรงเดินทางไปดูต้นยางพาราต้นแรก และแวะชมบ้าน ท่านพระยารัษฎานุประดิษฐ์ฯ
เจ้าเมืองตรังสมัยนั้น ซึ่งเป็นผู้นำมาปลูก
ดูสถานีรถไฟที่คลาสสิกที่สุด สถานนีกันตัง ชานชาลาสวยนะ
เป็นสีเหลืองตัดกับน้ำตาล มองแล้วสบายตา

และก็ได้เวลาอาหารเย็น ที่ทุกคนรอคอย
รอคอยจริงๆ เพราะร้านเปิด 5 โมง แต่มาก่อนเวลาเล็กน้อย
ต่อให้ยืนน้ำลายยืดเกาะประตูลูกกรงหน้าร้าน เค้าก็ไม่ใจอ่อนเปิดให้เข้าก่อนเวลานะจ๊ะ
เพราะที่นี่ คือ ร้านโกเกี้ย กันตัง ร้านดัง เมนูเด็ด สั่งไปไม่ต้องบันยะบันยัง
จริงๆ แล้วมื้อที่กินขนมจีน ห่างจากมื้อเย็นไม่นานนัก
แต่พอเห็นอาหารแล้ว กระเพาะก็ตื่นตัว พร้อมทำงานขึ้นมากันทันใดทุกคน
มื้อนี้มีพี่มาร์ค สุดเท่ห์ (ทำเสียงแบบมาริโอ ในพี่มาก พระขโนง ด้วย มาร์ค-เค่อะ) ร่วมด้วย
อาหารก็จัดหนัก สมกับเป็นคุณหนึ่งจริงๆ จัดเยอะ จัดเต็ม ล้น! มี 4 กระเพาะยังใส่ไม่พอเล้ย
ปลาเต๋าเต้ยหม้อไฟ หม้อใหญ่เท่ากะทะทองแดง กุ้งทอดกระเทียมกองสูงเป็นภูเขา
พญาปูไข่ผัดผงกะหรี่ หอยจ้อปูแท้ๆ (กินแล้วไม่คุ้นนะ ปกติกินแต่แป้งเยอะๆ กรอบดี 555)
แกงส้ม ฯลฯ จำไม่ได้แล้วมีอะไรอีกบ้าง เยอะเกิน
แต่ไม่ได้ทานราดหน้าซุปเปอร์ทะเลนะ ไม่ไหวจะกิน

จบมื้อเย็น ก็ขึ้นรถตู้ มาลงท่าเรือ นั่งเรือไปเกาะ
ณ ตอนนี้ มืดค่ำแล้ว เหมือนพวกโรฮิงญา หนีข้ามประเทศยังไงไม่รู้
ความมืด กับความกว้างของทะเล มันทำให้รู้สึกว่า การเดินทางมันยาวไกล
หรือว่ามันไกลจริงๆ ก็เริ่มไม่แน่ใจ 555
ไปส่งพี่มาร์คที่ท้ายเกาะ แล้วนั่งเรือต่อ กลับมาที่ลิบงบีชรีสอร์ท เพื่อพักผ่อน
แล้วคุณหนึ่งต้องนั่งมอไซด์ ต่อเรือ เพื่อกลับท้ายเกาะ เตรียมสิ่งของที่ใช้ดำน้ำวันรุ่งขึ้น
สุดยอดมาก ณ จุดนั้น ขอมอบรางวัล ขวัญใจลิบงบีชให้
แต่ กอล์ฟแอบสงสัยว่า หนึ่งไม่ได้กลับเกาะนะ อาจแอบมีนัดแนะกับใคร ระหว่างทาง
อันนี้ ไม่กล้าฟันธงเหมือนกัน ฮา
เพราะ กอล์ฟ ชวนให้หนึ่ง นอนด้วยกัน ไม่ต้องเดินทางเหนื่อย ก็ไม่เอานะ
ห้องพักที่นี่กว้างดี กลอนประตูก็ซ่อนเสียมิดชิด เกือบหาไม่เจอ
นั่งเล่นซักแป๊ป อาบน้ำ แล้วก็หลับสนิท ไร้รอยต่อมาก
วันนี้รู้สึกเหมือนมี 48 ชม.

วันที่สอง วันแห่งการดำน้ำ เป็นธิดาเจ้าสมุทร
หัวหน้าทัวร์นัด 8 โมงเช้า แต่กว่าจะแต่งตัว ทานข้าวเช้า ถ่ายรูป ไรๆ ก็ซัก 9 โมงได้
ขนกระเป๋า ขึ้นรถกะบะเปิดประทุน ขับไปบนถนนอิฐตัวหนอนอันทอดยาว
(ไฮโซมาก คิดได้ไง เอาอิฐตัวหนอนมาทำเป็นถนน คนปูอิฐเก่งเหลือหลาย)
ไปสู่ท่าเรือ ขนของและตัวลงเรือ ซึ่งเรือของพวกเราเป็นต้นแบบของเรือกอนโดล่า ก็ว่าได้
แอบตกใจนิดหน่อย แทบสิ้นสติ เมื่อเห็นเรือไร้หลังคา OMG!

ขอขอบคุณ พี่บ่าว กัปตันควบคุมเรือ ถึงที่หมาย สบายผิดกัน
จริงๆ พี่เค้าก็ขับตั้งแต่เมื่อคืนแหละ แต่จำไม่ได้
เรือรับพวกเรามาถึงเกาะ ที่ส่งพี่มาร์คเมื่อคืน เพื่อเก็บกระเป๋า คืนนี้จะนอนเกาะนี้
สงสัยว่าทำไมมันใกล้มาก ผิดกับเมื่อคืน หน้ามือ หลังเท้าเยี่ยงนี้
เมื่อคืน พี่บ่าว พาหลงเร๊อะ ?!?! วันนี้ถึงเร็วเหมือนเหาะมา

พอถึงเกาะ มองขึ้นไปก็สบายใจได้ หลังคาเรือ รอพร้อมประกอบอยู่บนหาด เยส!
ไม่งั้น เป็นธิดาสมุทร เวอร์ชั่นเจ้าเงาะก่อนถอดรูปกันแน่ๆ
คุณหนึ่งสั่งการ พี่บ่าว กับน้องผู้หญิงอีกคน ให้พาไปดำน้ำ และพากลับมาซัก 5 โมงเย็น
หนึ่งไม่ได้ไปด้วยกัน เพราะต้องเตรียม อาหาร ไรๆ
และออกไปหาซื้อเค้ก เตรียมเซอร์ไพร์สวันเกิดย้อนหลังให้จิ๋ม
คุณหนึ่งคะ คุณ คือ คนดีศรีลิบง again!
เห็นว่าชาวราศีมีน จะรวมตัวกันขอมอบรางวัล คนน่ารัก ใจดี สปอร์ต จลบ. ให้ด้วย
(จลบ. = จันทรา เลอ ลิบง)

วันนี้พวกเรา เงือกน้อยเจ้าทะเล มีภาระกิจเผชิญโลกใต้น้ำ ดังนี้
เกาะกระดาน > ถ้ำมรกต > เกาะมุก > เกาะเชือก(เกาะม้า) > เกาะแหวน
เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศการล่องเรือกอนโดลา อันลือชื่อแห่งเวนิส อิตาลี
เลยต้องขอเปิดเผยข้อมูลจริงที่ว่า พี่บ่าว กัปตันเรือ ก็สืบเชื้อสายจากอิตาลีเหมือนกัน
ชื่อจริง คือ ราฟาเอลโล บ่าว กุยโด Da Libong
(ขออนุญาตเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวพี่บ่าวอีกเล็กน้อย ว่า พี่แกไม่ธรรมดานะจ๊ะ
เป็นถึงทายาทมรดกที่ดินกว่า 20 ล้านลีร์)
และน้องผู้หญิงมีชื่อเล่นว่า มิเคเลน่า Da Libong
โอเค เริ่มล่องเรือได้

บนเรือมีอาหาร ขนม น้ำดื่ม เตรียมพร้อมมาก กะว่า ถ้าติดพายุกลางทะเล ก็น่าจะไม่อดตาย
จัดเต็ม ดูแลกันเต็มที่อีกตามเคย เจ้าของทัวร์
แต่ละเกาะ จะมีจุดขายที่ต่างกันไป ไม่ว่าจะเป็น ปะการัง 7 สี  ปลาฝูงใหญ่ ปลาหลากสี
หินเรืองแสง หอยสวยๆ และงูทะเล ตัวหลังนี่ไม่เกี่ยว แต่เห็นแล้วขนลุกมาก
สวยงามตามประสาทะเลอันดามัน ประทับตา ตรึงใจ

ในส่วนของถ้ำมรกต อีกหนึ่ง unseen ก็สนุกดีนะ
แอบสงสารน้องผู้หญิงที่ลากพวกเราเข้าถ้ำ หน้าน้องแบบ ละเหี่ยเพลียใจมาก
ซักพัก แบงค์ต้องไปช่วย เพราะแต่ละคน กินแรงมว๊าก
มือไม่พาย เท้าก็เขี่ยเล่นกัน แถมยังแกล้งคนข้างๆ ไปตามทางอีก
ปลายทางของถ้ำแห่งนี้ ถูกใจพี่จอร์ชเป็นพิเศษ สุขารมย์ เลยเนอะพี่เนอะ อั้นมานาน 😉
พักผ่อนถ่ายรูป ฝีมือการ Choreograp by อิสราภรณ์พรรณราย
และน้องมิเคเลน่า ก็เรียกรวมพล ว่ายน้ำออกจากถ้ำ

จนมาถึงเกาะสุดท้าย ซึ่งหญิงอั้ม จิ๋ม เรา ขอตัวรอชิวๆ บนเรือนะ
เราแอบคิดว่า ที่น้องอั้มขออยู่บนเรือ เพราะนางคงเพลีย
จากการที่นางเอาหัวกระแทกหลังคาเรือไปหลายรอบมาก
(ใครเลยจะรู้ว่า การกระเทือนทางศรีษะนั้น
ช่วยให้นางเป็น นักเต้าข่าวชั้นเลิศ ในเวลาถัดมา..
ถึงกับได้ฉายา ว่า น้องอั้มเต้าข่าว)

พูดถึงน้องอั้ม ขอต่ออีกหน่อย
นางเกือบเอาชีวิตไปบริจาคให้ปลา ที่เกาะลิบงซะแล้ว
เรื่องมีอยู่ว่า พอเรือจอด ณ เกาะ(จำชื่อไม่ได้แล้ว) ให้ทุกคนลงไปดำน้ำ
นางก็ลีลา อยู่บนเรือ จนลงมาเป็นคนเกือบสุดท้าย เหลือนาง กับ จิ
จิ ก็สาระวน กับการ จัดหน้ากาก และท่อหายใจ ให้เข้าที่
คนอื่นก็แหวกว่ายไป ซักพัก จิ๋มก็ตะโกนขึ้นว่า อำพล! เสื้อชูชีพ!
ตัดภาพไปบนเรือ น้องอั้มก้าวลงกระไดเรือมา มีเพียงสนอกเกิ้ล และตัวเปล่า
นางว่ายน้ำไม่เป็นนะ แต่ไม่รู้อะไรดลใจ เดชะบุญของนาง จิ๋มหันไปเห็นพอดี
ทีเวลาอยู่บนเรือ นาง alert มาก นั่งใส่เสื้อชูชีพ
พอตอนจะลงน้ำ ลงมาตัวเปล่าซะงั้น น้องอั้ม เอ้ยยยย ทำไปด้าย 555

พอพวกเราดำน้ำเสร็จแล้ว ครบทุกเกาะ แต่พี่บ่าวบอกว่ายังไม่ถึงเวลากลับ
เพราะ คุณหนึ่งให้พากลับไป 5 โมง
ก็เลยต้องอ้อนวอนว่า พี่ขา กลับก่อนก็ได้ คุณหนึ่งคงไม่ว่ากระไร มั๊ง
พวกหนูดำน้ำจนเปลี้ยไปหมดแล้ว 5555 พี่บ่าวถึงยอมพากลับที่พัก
กิจกรรม การนั่งเรือกลับที่พักของแต่ละคน ก็แตกต่างกันไป เช่น
น้องอั้ม นั่งพับเพียบไทยแลนด์บนท้องเรือ และหลับ
แบงค์ นอนอาบแดด โชว์สรีระอยู่หน้าหัวเรือ กลัวเหยี่ยวจะบินลงมาโฉบนางไปกินมาก
สองพี่น้อง กอล์ฟ เกิ้น ก็หลับ ท่าสองคนนี้ เรียบร้อยระดับนึง
ไม่ถึงกับน้องอั้ม แต่ไม่อ้าซ่าขนาดแบงค์
จิ๋มก็ทาซันบลอกก่อนหลับ 555 ทามันทุก 15 นาที เคล็ดลับความขาววิ้งค์นะ
เด็ดสุด คงเป็นพี่จอร์ช นางนั่งอั้นฉี่ ตลอดเวลา ไปจนถึงที่พัก
เพราะนางทำในทะเลไม่ได้ โตมาในรั้วในวังก็งี้ ทำไรประเจิดประเจ้อไม่ถนัด

และเมื่อเรือกลับมาถึงที่พัก เกาะสวาท หาดสวรรค์
ยังเทียบท่าไม่สนิท พี่จอร์ช ก็วิ่งเข้าป่าไปแล้วค่ะ 555
เรากับจิ๋ม ก็ไปอาบน้ำ ณ จุดนี้ ผู้หญิงสองคน อาบน้ำด้วยกันนะ
พออาบออกมาเสร็จ บอกให้เพื่อนที่เหลือ เข้าไปอาบพร้อมกันได้ เพราะห้องน้ำกว้าง
ส่ายหัวกันเป็นแถว บอกว่า ต๊าย! อาบด้วยกันได้ไง ไม่ได๊ ต้องต่างคนต่างอาบ
ชะนี ถึง กับ งง -_-”

บรรยากาศเพิงห้องน้ำ ซึ่งเป็นห้องอาบน้ำในตัว ก็เลียนแบบการจ้วงตักตุ่ม
ยิ่งตอนเรากับจิ๋มอาบด้วยกัน จ้วงตัก สาด กัน น้ำกระจาย
อาบไป น้ำกระเด็นเข้าไปในถังเหมือนเดิม อาบเท่าไหร่น้ำก็ไม่ลดซักที 555!

เมื่อทุกคนเคลียร์ตัวเองพร้อม นั่งล้อมกองฟืน
รอสุดหล่อ หัวหน้าทัวร์ หอบหิ้วอาหารกลับมาให้
คล้ายๆ ยุคหินนะ หัวหน้าเผ่าออกไปล่าสัตว์ กลับมาให้ลูกบ้านกิน
ต่างกันที่ หัวหน้าเผ่าคนนี้ ทำเองหมด ชอป ปรุง ย่าง ปิ้ง ทอด ใส่จานให้กิน
ลูกทัวร์ นั่งรอใส่ปาก อย่างเดียว 🙂 ดูแลกันดีขนาดนี้
แม่ช้อย ขอ featuring รำ ร่วมกับ กอร์ดอน แรมซี่ และเจมี่ โอลิเวอร์
เพื่อมามอบรางวัล สุดยอด master chef แห่งตรัง ให้เลยทีเดียว

อา! หาร! เยอะ! มาก! ได้ข่าวว่า 8-9 คน นึกว่า เลี้ยงคนทั้ง 5 หมู่เกาะลิบง
จานเด็ดสุด กุ้งมังกร 7 สี อันนี้ให้ ติดดาวให้เจ็ดดาวเหนือเลย
ปูแดง ปูดำ หอยชักตีน ปลาเก๋า แกงเหลือง น้ำพริกกุ้งสด แตงโม
ปลาย่าง อร่อยเหาะ Like x Like! ตั้งแต่กินปลามา ตัวนี้อร่อยสุด ^^
ปลาทอดกรุบกรอบ ปูหวานๆ สดๆ หอยแครงตัวใหญ่มาก ปลาหมึกยักษ์
หอยชักตีน น่าเสียดายมาก เพราะไม่มีไม้จิ้มฟัน น้องอั้มไม่ยอมเหลาไม้ให้น่ะ
ก็เลยกินเท่าที่กินได้ จิ้มน้ำจิ้มรสเด็ด

และ ได้เวลา เซอร์ไพร์สเค้กให้จิ๋ม ฉลองวันเกิดย้อนหลัง
เป่าเทียนบน เค้กชอก โอรีโอ ชาเขียว
เราว่าเป็นบรรยกาศที่น่ารักมากนะ
เป่าเทียนท่ามกลางคลื่นม้วนเกลียวเป็นฟองขาวๆ
ดาวกระพริบดั่งประกายเพชร เรียงรายเป็นรูปหัวใจบนแผ่นฟ้าสีดำ
แสงจันทร์สลัวๆ ดูอบอุ่น สาดแสงลงมาบนผืนทราบอันละเอียดนุ่ม
มีเสียงหรีดหริ่งเรไรขับขานทำนองเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์
จิ๋มๆ แกร อินด้วยป่ะ? 555
ต้องขอบคุณหนึ่งอีกรอบที่สรรหาเค้กมาให้
ไม่งั้นจิ๋มได้เป่าเทียนบนก้อนเค้กเมืองตรังแน่นอน

เมื่อกินของหวานเสร็จ หนุ่มๆ ก็เริ่มเล่นเกมส์รอบวงเหล้า
ส่วนพี่จอร์ช ขอบาย เพราะ พี่บอกว่าเวลาเมาพี่ดูไม่งาม
เล่นเกมส์ตั้งชื่อ ซึ่ง ไม่รู้จะฮาไปไหน
จากเกมส์นี้
– กอล์ฟคงจะจำชื่อ โรงเรียนวิเชียรมาตุ ไปได้อีกนาน
– น้องอั้มเต้าข่าวเก่งมาก สามารถทำให้คนรอบวงเชื่อว่า หนึ่งพูด มะพร้าว ซ้ำกับแบงค์
แม้แต่แบงค์เองก็หลงเชื่อไปด้วยว่าตัวเองพูดออกมาจริง จนทำให้หนึ่งต้องซดไป 1 จอก
– น้องอั้ม ยังคงเนียน รอดตัว กับการบอกว่า แม่โนบิตะ เป็นชื่อนึงในการ์ตูนโดเรม่อน -_-”
หากวนมาถึงนางอีกรอบ นางคงบอกว่า เพื่อนโนบิตะ ปู่โนบิตะ ….
– น้องเกิ้น คนนี้ นอกจากจะตั้งโจทย์ได้ งง รอบวงแล้ว
ยังชอบพูดชื่อซ้ำกับที่ตัวเองพูดออกมาแล้ว เมาดิบ มาก
– และใครก็ได้ ช่วยบอกหนึ่งด้วย ว่า พุง ไม่ใช่อวัยวะภายในนะจ๊ะ

เฮฮา เมามายไปได้ซักพัก
แบงค์บอก ขอพัก โดยการเอาปูมากิน แกล้มแตงโม
อั๊ยย่ะ! เพื่อนชั้น พักเอาอิ่ม แล้วคุณหนึ่งก็ไปปิ้งปู ปิ้งหมึก อีกรอบ
กินซักพัก แบงค์ขอตัวเข้าที่นอนคนแรกเลย

คืนนี้ สัมผัสบรรยากาศ นอนเต้นท์ริมทะเล
แปลกใหม่ไปอีกแบบ เสียงลมพัดมาโดนหญ้า มันช่างสร้างจินตนาการบรรรเจิด
เหมือนเสียงคนมาเดินอยู่รอบๆ เต้นท์ เลยนะ
…ที่ดิน นี้มีความลับใช่ไหม ?!?!?…
เราก็หลับๆ ตื่นๆ นอนรอฟังเสียงโทรศัพท์ปลุกนะ ปวดฉี่มากแต่ไม่กล้าลุกไปไหน
เพราะระยะทางระหว่างเต้นท์กับห้องน้ำ ห่างไกลเหลือเกิน แถมยังมืดมิดด้วย
พอได้ยินเสียงโทรศัพท์ปลุก 6 โมงเช้า ดีใจมาก เรียกจิ๋ม ตื่นไปอาบน้ำกันเลย 555

ระหว่างอาบน้ำ ขัดหลัง ตีฟองสบู่ คุยกระหนุงกระหนิงอยู่
ก็ได้ยินเสียงน้องอั้ม ดังมาจากหน้าห้องน้ำ
บอกว่า ข้าศึกบุก ขอเข้าไปหน่อย
ประมาณว่า คงยืนรอนานแล้ว นังสองตัวนี้ อาบน้ำกันไม่เสร็จกันเสียที
โผล่ไป นอกจากน้องอั้มแล้ว ยังมีพี่จอร์ช ยืนรอต่อคิวอยู่ด้วย แหะๆ

เมื่อทุกคนอาบน้ำเก็บกระเป๋ากันเรียบร้อย ก็เริ่มต้นโปรแกรมวันสุดท้าย

วันที่สาม เก็บตก
อาหารเช้า คือ เบาๆ หนึ่งบอกจะพาไปกินโรตี
เดินทางโดนนั่งเรือ มาต่อรถ เค้าเรียกว่ารถอะไรไม่แน่ใจ
งั้น for lack of a better word รถซาเล้ง แล้วกัน
นั่งได้ไม่ครบ ที่เหลือขี่มอไซด์ตาม แว้นกาย สก๊อยเกริล์มากค่ะ
จนมาถึงร้านโรตี ที่ยังไม่ขายโรตี
เปลี่ยนแผนจากการกินโรตีเบาๆ มาเป็นการกินข้าวเบาๆ
จัดไปคนละจาน กับชาเย็น

แล้วกลับมาจุดเดิม ขึ้นเรือ ไปดูพยูนฝูงสุดท้าย
นั่งเรือกันไป ยาวไกล สุดท้ายพยูนไม่มีจริง
ที่เห็นคือ หญ้าอาหารพยูน นะ
แต่พี่บ่าว บอกว่า พยูนเค้าจะมาตอนเช้า เราไปสายเกินไป
แหน๊ะ มีรอบแสดงอี๊ก

แล้วก็นั่งเรือต่อ มาขึ้นบก เพื่อต่อรถตู้ ไปทานอาหารกลางวันแบบปักษ์ใต้
ร้านนี้ ที่ทำน้ำพริกกุ้งสดอร่อยไปสามโลก
อาหารเยอะ จัดเต็ม จนมื้อสุดท้าย
ไข่เจียว แกงเหลือง ปลาทอด ผัดผักเหลียง (ใช่ปะ?)
คั่วกลิ้งปลาอินทรีย์ ผัดกระเพราทะเล แกงไตปลา (หมดยัง จำไม่ได้แระ)
กินที่ร้านแล้ว ยังสั่ง น้ำพริก คั่วกลิ้ง กลับบ้านกันอีกนะ ติดไม้ติดมือหลายถุง
หนึ่งยังไปซื้อกล่องโฟมมาให้แพค โหลดขึ้นเครื่องบินอีก
รูปงาม จิตใจงาม ตลอดเวย์ นะคนนี้ เพื่อนปลื้มปริ่ม น้ำตาคลอมาก ในความมีน้ำใจ

หลังจากนั้นหนึ่งก็พาไปซื้อของฝาก พอเป็นพิธี
แล้วก็มาส่งเพื่อนๆ ที่แอร์พอร์ต และล่ำลากัน

อยากบอกแค่ว่า เป็นทริปที่ประทับใจมาก ดีใจที่ได้ไปนะ

ทริปนี้คงไม่สนุกอย่างนี้ หากขาดใครไปซักคน ขอขอบคุณเพื่อนร่วมทริป

หนึ่ง – หัวหน้าทัวร์ได้โล่ห์ ประทับใจตั้งแต่ การทำรายการเดินทางให้ ยังกะ บ.ทัวร์
การเทคแคร์ ใส่ใจ อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย (จริงๆ อาจเหนื่อย แต่ก็ไม่มีใครช่วยอยู่ดี)
อาหาร ขนม น้ำ ทู๊กอย่าง สากกะเบือ ยันเรือกอนโดล่า
สมควรกวาดทุกรางวัล ทุกสาขา ทุกเวที
เราเพิ่งรู้ว่าจริงๆ แล้ว หนึ่งเค้าเป็นพี่นะ
แต่มองหน้าแล้วเรียกพี่ไม่ลงจริงๆ หน้าเด็กเว่อร์

จิ – ผู้ริเริ่มบุกเบิกชวนให้เพื่อนไปพักรีสอร์ทสุดหรู บนเกาะลิบง
แต่ลืมบอกเพื่อนไปว่า รีสอร์ทยังไม่เสร็จนะ 555
และเป็นมืออัพโหลดรูปผ่านไอแพดให้เพื่อนๆ ตลอด
รวมถึงเสื้อกระซิบรัก ปู่ม่าน-ย่าม่าน เก๋ๆ จาก น่าน
เสื้อจาก จ.น่าน ภาคเหนือ เอามาใส่ที่ลิบง จ.ตรัง ภาคใต้
เอาแต่ใจเล็กๆ แบบไม่ต้องแคร์โลเคชั่น
รูปถ่ายเซทเสื้อนี้ น่ารักมาก ชอบ!

น้องเกิ้น – หล่อสารพัดประโยชน์ หิ้วกระเป๋า ถ่ายรูป ช่วยทำอาหาร
แต่พี่ๆ เค้าฝากขอร้อง เกมส์ที่เล่นตอนกินเหล้า ไม่ต้องซับซ้อนมากได้ไหม
ขนาดสติดีๆ ยังงง กับโจทย์น้องเล้ย
ไม่รู้จะสงสารน้องเกิ้น ที่ไม่มีใครเล่นด้วยดี หรือเห็นใจพวกพี่ๆ ดี
มึนเหล้าแล้ว ยังมึนโจทย์น้องอีกนะ

หญิงอั้ม หรือน้องเต้า – ฉายาเต้าข่าว ไม่ใช่ได้มาเพราะโชคช่วย
ต้องเก่งจริงๆ เท่านั้น ไม่ว่าจะสร้างข่าวให้เพื่อนๆ ฟังว่า
พี่บ่าว กับน้องผู้หญิงบนเรือเป็นสามี-ภรรยากัน
เต้าข่าวหลอกเพื่อน ตอนเล่นเกมส์กินเหล้า
เด็ดสุด คงเป็น ตรงท่าเรือ ที่นางตะโกนว่า ให้เพื่อนๆ ลงมาดูปักเป้า
แต่เพื่อนๆ ไม่ค่อยสนใจ นางก็จึงเต้าอีกชั้นว่า ไม่ใช่ปักเป้า แต่เป็นปลาหมึก
เพื่อนๆ รีบวิ่งไปดูกันใหญ่ ปรากฎว่า มันคือ ถุงพลาสติก -_- น้องเต้าเอ๊ย
แม้แต่ตอนสุดท้าย นางยังยืนยันว่า เค้กตรัง 3 กล่อง 100 บาท
แต่ไม่มีซักร้าน เค้าขายกล่องละ 45 บาทย่ะ 3 กล่องก็ไม่ลดให้ด้วย

พี่จอร์ช หรือ เจ๊ติ๋ม ทีวีพูล – ดำน้ำ ลงคนแรกตลอด เดาว่า พี่อยากลงไปฉี่ 555
เจ๊ติ๋มน่ารักมากนะ มีความรอบรู้ทุกเรื่อง เช่นๆ
นางสามารถจำแนกได้ว่า อันไหนคือพืชใบเลี้ยงเดี่ยว ใบเลี้ยงคู่ !

แบงค์ – แฟชั่นชุดว่ายน้ำ ที่ล้ำไปอีกหลายปีแสง
ได้ข่าวว่า แอนนา วินทัวร์ เห็นแล้วถึงกับอึ้ง ทึ่ง เสียว
อยากจะขอไปเป็นแรงบันดาลใจ ในคอลเลกชั่นใหม่ ของโวคปารีส เลยเชียว
แบงค์อาบแดดซะ ตัวไหม้ จักแร้ไหม้ ห้องเครื่องไหม้ ชีวิต ลิขิตเอง จริงๆ

NJKS น้องจิ๋มคนสวย – ทากันแดดทุก 15 นาที
ถ้านางดำ กลับไปถึงกรุง จะเข้าหา สคบ. ฟ้องบริษัทผลิตครีมกันแดดทันที
ชโลมทาขนาดนี้ แสงมันทะลุผ่านลงไปไม่ได้แล้วคะ เพื่อนขา
แต่แอบได้ข่าวมาว่า ตอนนี้ไปหาหมอ ผื่นขึ้นตัว แพ้ครีมกันแดด
spf 100 พอกมากไปหน่อย

สุดท้าย ส่งท้ายด้วยคำขวัญของ จ.ตรัง
“ลอดท้องมังกรสุดเสียว ทะเลสีเขียวมรกต
อาหารปักษ์ใต้สุดแซ่บ อาหารทะเลสดๆ
สัญญาณ 3G แรงจริงไม่มีตก ขอเชิญเที่ยว ลิบง ณ ตรัง เอย”

IMG_0652

Advertisements

ด้วยรักและอาลัย

2001 – 2013

อาลัยรักแด่ “กอลลั่ม”
หมาน้อยสายพันธ์ปั๊ก หน้าย่น ดั้งหัก ตัวกลม ขยันหิว 
เห่าดัง ขี้อ้อน นอนกรน ชอบเล่นตุ๊กตา
แต่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุด

ต่อไปนี้คงไม่มีอีกแล้ว หน้าตาตลกๆ กับแววตาอ้อนๆ คู่นั้น
ไม่มีอีกแล้ว เวลากลับมาถึงบ้านจะเจอท่านอนหงายรอให้เกาพุง
ไม่มีอีกแล้ว…

ขอบคุณที่เราได้อยู่ในครอบครัวเดียวกัน
ถือเป็นปรากฏการณ์นึงอันดีมาก ที่เกิดขึ้นในชีวิต
แต่กระนั้น ก็มีบางปรากฏการณ์ที่ ” ริบ ” เอาสิ่งนั้นไปจากชีวิตเรา

กอลลั่มได้จากไปเมื่อเช้ามีดวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556
ไม่มีลางบอกเหตุใดๆ จะทำให้เราเฉียวใจ และระวังภัย
ไม่มีเหตุการณ์อะไรจะเตือนให้เรารู้ล่วงหน้าได้เลยว่า
เช้าวันนั้นจะไม่เหมือนเดิม
เหตุการณ์ก่อนหน้านั้นช่างเหมือนทุกๆ วัน เหลือเกิน
แต่เมื่อตื่นมาก็พบว่ากอลลั่มสงบนิ่ง นอนหลับอย่างนิรันดร
พาไปหาคุณหมอ ก็ได้รับคำยืนยันว่า กอลลั่มเค้าไม่อยู่กับเราแล้ว.. จริงๆ
สันนิษฐานว่าน่าจะเกิดจากระบบทางเดินหายใจล้มเหลว
การขอให้คุณหมอปั๊มหัวใจ
การสวดภาวนา คำอธิษฐาน ไม่บังเกิดผล
ไม่มีใครให้พรวิเศษ ไม่มีปาฏิหาริย์
ทุกอย่างจบลงแบบนั้นเอง

คำปลอบใจไม่ว่าดีแค่ไหน ก็ไม่ได้ทำให้น้ำตาน้อยลง
และถึงแม้จะเข้าใจว่า การเกิดมา ดำรงอยู่ และดับไป เป็นเรื่องอันธรรมดาที่สุดของชีวิต
มันก็ยังยากที่จะเดินต่อไป
เราไม่แน่ใจว่า ความเสียใจ ความทุกข์ ที่เกิดจากการพลัดพราก สูญเสีย
กับการยังยึดติดกับสิ่งที่เคยมี อันไหนมันมีมากกว่ากัน
บ้านที่ไม่มีกอลลั่มมันไม่เหมือน ไม่มีอะไรเหมือนเดิม
สิ่งเดียวที่ทำได้ คือ ทำใจให้ยอมรับอย่างเข้าใจ
และสิ่งที่จะช่วยได้ คือ เวลา

กอลลั่มเป็นส่วนนึงในความสุขชีวิตเรา
และเราก็แอบหวังว่า กอลลั่มคงมีความสุขที่ได้อยู่ด้วยกัน เช่นกัน
ความสุข จบไปแล้ว แต่ความทรงจำยังทำหน้าที่ของมันต่อไป

ขอให้กอลลั่ม ผู้เปรียบเสมือนน้องชาย เหมือนเพื่อนรัก ได้ไปยังที่ดีกว่า สงบสุข
ถ้าไม่มาเกิดแล้วก็ขอให้เป็นเทวดาน้อยที่มีความสุข
ถ้ายังอยากมาเกิดอีก ก็ขอให้เกิดในที่ดีๆ
(จะเจอกัน..อีกได้ไหม?)

คิดถึงหมาตัวนี้เสมอ และตลอดไป

ด้วยรัก
จากคนเสียหมา