วันพ่อดีเด่นแห่งชาติ

by Nicky

เนื่องในวโรกาสมหามงคล 5 ธันวาคม มหาราช
ข้าพระพุทธเจ้า นางสาวรินทร์หทัย สิริศิรวิชญ์ และครอบครัว
ขอถวายพระพรให้พระองค์ทรงพระเจริญ มีพระพลามัยแข็งแรง
เป็นมิ่งขวัญปวงชนชาวไทย และชาวโลกตลอดไปเทอญ
ควรมิควรแล้วแต่จะทรงโปรด ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ

ได้ดูข่าว ทางทีวี ตื้นตันใจมาก กับในหลวงของเรา คนที่ไปเฝ้ารอชื่นชม
พระองค์ ทรงเสด็จออกมหาสมาคม ณ สีหบัญชร พระที่นั่งอนันตสมาคม
มีหลานถามคุณยายว่า ทำไมเราไม่อยู่ดูทีวีที่บ้าน มาที่นี่มองไม่เห็นในหลวงเลย
ยายตอบว่า ยายไม่ได้มาดูในหลวงหรอก
แต่ยายมาให้ในหลวงดู ว่ามีคนรักท่านมากมายขนาดไหน
ให้พระองค์เห็นว่ามีพสกนิกรที่จงรักภักดีต่อท่านมากมายแค่ไหน
น้ำตาซึมเลย เป็นคำตอบที่ดี และจริงมาก เราเห็นทางทีวียังขนลุก
แอบคิดในใจว่า ปีหน้าอยากจะไปให้พระองค์เห็นบ้างจัง

ทรงพระเจริญ! ทรงพระเจริญ! ทรงพระเจริญ!

สำหรับครอบครัวของเราวันพ่อปีนี้ เดินทางไปราชบุรี เพื่อร่วมงานพ่อดีเด่น
ซึ่งคุณก๋งได้รับรางวัลนี้ด้วย ของ อบต.แพงพวย อ.ดำเนินสะดวก จ.ราชบุรี
เค้าคัดเลือกมาหมู่บ้านละ 1 คน รวมทั้งหมดก็ 12 คน
จัดขึ้นที่วัดเนกขัม จัดกลางแจ้ง เวทีใหญ่ สูงมากค่ะ
แล้วก็มีเก้าอี้พลาสติกเรียงๆ ข้างล่าง คล้ายๆ งานวัด 
มีโปรเจคเตอร์ขยายขึ้นจอใหญ่ให้ดูอีก จะได้เห็นกันทั่วๆ
ก่อนงานเริ่มพิธีเค้าก็มีการเปิดเพลง เปิดพระราชกรณียกิจ ประกอบเพลง ไรๆ ให้ดู
เพลินดีนะ นั่งฟังในนั้นแล้วกระหึ่ม ซาบซึ้งไปอีกแบบ
ปีนี้ลูกหลานไปไม่ครบ เพราะบางคนติดงานอีเว้นท์
เช่นอี้จิ๋ม ต้องไปเป็นพิธีกรงานวันพ่ออีกแห่งนึง
กู๋นู ตอนนี้ได้ตำแหน่งเป็น อบต. แล้ว ก็ต้องไปขึั้นเวทีในพื้นที่
ลุงนพ อี้แกลบ และลูกๆ หลานๆ ก็มีภาระกิจอีกเวทีนึงที่สวนผึ้ง
คุณยายยังไม่สามารถเดินทางได้ นอนอยู่บนเตียงที่บ้านเรา
กู๋ปุ๊ย รับหน้าที่พยาบาลเฝ้าดูแล
สรุป ที่มาร่วมพิธีได้ คือ มีบ้านเรา กับบ้านอี้ป้อม
รวมแล้วได้ 8 คน (ไม่นับก๋ง) จาก 22 คน (ทั้งตระกูล) 

กว่างานจะเริ่มได้ก็เลยเวลาไปครึ่ง ชม. เพราะ ประธานเลท สงสัยรับหลายจ๊อบ 555 
เปิดพิธีด้วยเพลง และต่อด้วยนักเรียน ชั้น ม.2 หนึ่งคนขึ้นไปกล่าวสุนทรพจน์บนเวที
สุนทรพจน์กินเวลาซัก 15 นาทีได้
ขอบอกว่าน้องชายคนนี้ เด็ดดวง พวงมาลัยมาก พูดโดยไม่ต้องมีสคริป
เนื้อหาที่พูดดีมากด้วยนะ เราชอบ มีการโยงธรรมะเข้ากับแนวทางเลี้ยงลูกด้วย
จังหวะ จะโคน หน้าตา ท่าทาง พลิ้ว อินน์ สุดฤทธิ์ ไม่มีติดขัด ไม่หลงลืม เจ๋งจริง ยกนิ้วให้
(ผิดกับคุณพิธีกร ด้านล่าง พูดตะกุกตะกัก วนไปวนมา ขนาดถือกระดาษสคริปไว้นะนั่น)
ต่อด้วยการรำถวายพระพร ของ นร.ชั้น ป.2
แล้วก็ถึงพิธีมอบโลห์คุณพ่อดีเด่นให้ทีละคน จากท่านประธาน 
ในบรรดา 12 คน จาก 12 หมู่ ก๋งเราอายุเยอะสุดเลย ย่างเข้า 93 ปี
ทุกคนก็จะเดินขึ้นไปรับโลห์บนเวทีอันตะหง่านนั้น ระหว่างนั้นทางพิธีกรก็จะอ่าน
ประวัติแต่ละคนให้ฟัง แล้วก็คุณงามความดี ประโยนช์ที่บำเพ็ญมา ไรๆ
แล้วก็ให้ญาติๆ ไปมอบดอกไม้ และถ่ายรูป

มี ก๋งเรา ตัวแทนหมู่ 6 กับคุณพ่อ ของหมู่ 3 ที่ไม่สามารถไต่ขึ้นบันไดเวทีได้
เพราะฉะนั้น ท่านประธานจะลงมามอบให้ด้านล่าง
เสียดายก็ตรงที่ถ้าไม่ได้ขึ้นเวที ไฟมันไม่ถึง
ดังนั้น แสงและเงาชัดเจน แต่หน้าคนมืดมิด 555

ถ้างานนี้เป็นงานประชันญาตินะ หมู่ 3 กับ หมู่ 9 ชนะเลิศมากๆ
ลูก หลาน เหลน โหลน อันแน่นเต็มเวที แถมมีการเตรียมพรอพ เช่น
ช่อดอกไม้ ตะกร้าแบรนด์ สก็อต ไรๆ มอบบนเวทีอย่างฮือฮา

ส่วนใหญ่ในทุกๆ บ้านนะ ก็จะมีลูกที่แต่งชุดข้าราชการ
เราเลยว่าเหมือนคนสมัยก่อน ส่วนใหญ่ก็ส่งลูกเรียนแล้วให้รับราชการเนอะ
ครอบครัวเราก็มี ข้าราชการ เยอะ แต่ไม่ได้แต่งชุดขาวไป
มีแค่อี้จิ๋มแต่เพราะไปงาน แต่ก็ไปเป็นพิธีกรอีกเวทีนึง

หลังจากเสร็จ มีการถวายพานพุ่มของแต่ละหน่วยงาน
ร้องเพลงสรรเสริญ จุดเทียนชัยถวายพระพร ปล่อยโคม
เรื่องปล่อยโคมนี่ ตลกมาก เพราะพิธีกร คอยพูดย้ำตั้งแต่ ต้นรายการว่า
ตอนจบงานจะมีการปล่อยโคม ท่านใดที่มีโคมอยู่ เพื่อความสวยงาม อย่างพร้อมเพรียง
กรุณาปล่อยพร้อมกันเมื่อพิธีกรให้สัญญาณ
เราก็ ตื่นเต้น ไปเดินหาซื้อโคม อยากปล่อยบ้าง ปรากฎไม่เห็นมีที่ไหนขายเลย
มีร้านนึงเค้าบอกว่า ร้านป้ามีขายนะจ๊ะหนู แต่ขายช่วงลอยกระทง
เราก็ขอบคุณป้า แล้วบอกว่าไม่ทันแล้วมั๊งป้า 555
จนล้มเลิกความพยายามหาซื้อ
ทีแรกเรานึกว่า ต่างคน ต่างเตรียมมาเองนะ นึกว่าชาวบ้านแถวนั้นเค้ารู้กัน
แต่ปรากฎไม่ใช่นะ เค้ามีแจกให้ตอนจบ พร้อมกับเทียน ว้าวววววว
ดิ้นรนไปก็หามีไม่ นั่งเฉยๆ เอามาแจกถึงที่เลย ^___^

ท้ายที่สุด สิ่งที่พิธีกรย้ำนักย้ำหนาว่า รอสัญญาณแล้วปล่อยโคมพร้อมกันนั้น
ต่างโคม ต่างลอย เป็นที่สุด เพราะแต่ละคนจุดไม่พร้อมกัน พอถือรอไปช่วงนึง
โคมมันจะร้อนมาก จนต้องปล่อย ก็เห็นลอยๆ ล่องๆ ไปเป็นระยะๆ
ขนาดไม่พร้อมกันเราก็ยังว่าสวยเลยนะ ส่วนโคมที่เราถือ ปล่อยเป็นอันสุดท้ายของงาน
โคมปิดพิธี จุดเป็นคนสุดท้าย จนพี่แต่งชุดข้าราชการเดินมาบอกว่า ปล่อยได้แล้วครับ
พอลอยขึ้นไป โคมดำเลย ร้อนจัด 555

เป็นการปล่อยโคมครั้งแรกในชีวิตเรา แถมเป็นการปล่อยที่ ราชบุรีด้วยนะ ไม่ใช่ที่ภาคเหนือ
ประทับใจมาก ณ โคมนี้

จบงานครอบครัวอี้ป้อมกลับไปก่อน
ระหว่างพวกเราถ่ายรูปกันเล่นๆ อี้จิ๋มก้ับกู๋นู ซึ่งเสร็จงานแล้วก็แวะมาพอดีเลย
ถือว่าโชคดีที่ประธานเวทีเรามาช้า ทำให้อี้กับกู๋มาทัน ตอนจบ 555
อยู่ที่งานตั้งแต่ 6 โมง เลิกงาน 2 ทุ่มกว่าได้

ก่อนกลับกรุงก็นั่งกินบะหมี่ปากซอยกันก่อน แล้วก็แยกย้าย
ก๋งกลับมาพร้อมเรา เพราะก๋งชวนยายไปงานด้วย ยายพยักหน้าจะไป แต่ไม่ยอมไป อิอิอิ
ก๋งเลยหอบโล่ห์เข้ามาให้ยายดูที่ กรุงเทพ ถึงเตียงกันเลยเชียว
ก๋งถามว่าดีใจไหม ยายพยักหน้า หงึกๆ ถือโลห์ก๋งอ่านใหญ่เชียว

นึกถึงปีก่อนด้วย ยายก็รับรางวัลแม่ดีเด่น เหมือนกัน

ทั้งก๋ง และยาย ก็ต่างเป็นพ่อดีเด่น และแม่ดีเด่น
อันเป็นแบบอย่างอันดีให้แก่ลูก หลาน เหลน สืบไป

DSCF0267

ประธานต้องลงมามอบด้านล่่างเวที เพราะก๋งปีนขึ้นไปไม่ไหวนะ แสงเงา ครบมาก มองไม่เห็นหน้าคุณพ่อดีเด่นเลย 555

DSCF0291

เตรียมความพร้อมของโคม

DSCF0301

จุดเทียนชัยถวายพระพร และเตรียมจุดโคม

DSCF0299

โคมเยอะๆ แล้วสวยจัง

DSCF0309

ปลาบปลื้มมาก กับการปล่อยโคมลอยเป็นครั้งแรก ชอบรูปนี้ตรงด้านหลัง ไฟสปอร์ตไลท์ส่องไปที่พระบรมฉายาลักษณ์ของในหลวงพอดีด้วย

eaaa1

ถ่ายรูปหมู่ระลึก อี้กับกู๋อุตส่าห์มาทันจบงานพอดี

eaaa8

คุณก๋ง พ่อ แม่ พี่ และเรา ^_^

ebbb4

เอารางวัลมาอวดกันถึงเตียงทีเดียว คู่เลิฟ 🙂

 

Advertisements