Month: September, 2008

Amazing Race Thailand (Outro)

 
บนโลกใบนี้ มีความเป็นไปได้แค่ไหน
ที่คนจากละติจูดหนึ่ง จะมามีประสบการณ์ร่วมกับคนอีกลองติจูดหนึ่ง
 
หากเราไม่ออกเดินทาง
 
หากเราไม่เปิดใจ
 
โลกนี้ไม่มีคำว่า คนแปลกหน้า
มีแต่เพื่อนที่รอให้เราไปพบ ไปรู้จัก
 
โลกนี้ไม่มีคำว่า ที่ที่เรายังไม่เคยไป
มีแต่ที่ที่เรายังไปไม่ถึง
และที่นั่น ก็ยังรอการไปถึงของเราอยู่
 
ไม่มีภาษาที่ฟังไม่เข้าใจ
ภาษาแห่งมิตรภาพ เป็นภาษาเดียวที่เข้าใจกันได้ทั่วโลก
 
 
แล้วฉันจะออกเดินทาง.
 
 
Do not go where the path may lead,
go instead where there is no path and leave a trail.
 
– Ralph Waldo Emerson –
Advertisements

Amazing Race Thailand : Day 3

 
(ต่อจากตอนที่แล้ว)
 
ตะลอนไป DAY 3
 
Silom Village
วันนี้ไป BTS หมอชิต แต่ไม่พาขึ้นรถเมล์แล้ว กลัวเพื่อนเป็นไรไป เรียก taxi ไปกัน
taxi -> BTS -> สุรศักดิ์ -> taxi -> Silom Village อ่านเจอในเวป ดูเหมือนน่าสนใจ
ไปถึงเจอผ้าพันคอแบบเดียวกับที่ JNF ซื้อมาจากสวนลุมไนท์
ซื้อมา 200 (ต่อแทบตาย) ที่นี่ขาย 125 (ยังไม่ทันต่อ) JNF หันมามองหน้าเลย
I don’t know นี่หว่า ซอรี่ 555+
 
เจอเค้าทำขนมไทยต่างๆ โชว์ ยืนดูข้าวเกรียบปากหม้อ JNF อยากชิม
ถามเค้าว่าเท่าไหร่ คำตอบคือ 65 บาท อืม อย่าเลย เดี๋ยวซื้อข้างทางให้กิน
พาเดินๆ ซักพัก ก็จบ เดินออกไปซื้อสตาบั๊คมากิน แล้วกลับไป BTS
 
สยามสแควร์
หาร้านกินข้าวเที่ยง ร้านตำนัวคนต่อคิวเยอะมาก
เลยตั้งใจจะพาไป ไอดินกลิ่นครก เดินจากซอย 3 4 5
แล้วย้อน มาซอย 3 หาไม่เจอ ถามพี่ยาม ปรากฎว่า อยู่ข้างหน้า ซอย 3 นี่แหล่ะ
JNF ดั้นจำได้อีกว่าผ่านมาแล้ว มันพาหลงอีกตามเคย ถึงขั้นเอ่ยปากชม
Nicky, lucky that you can speak Thai very well.
เอ้า ลูกทัวร์ กวนตรีนซะแล้ววว เดี๋ยวปั๊ดจับใส่เสื้อแดง พาไปปล่อยในวงม๊อบพันธมิตรซะเลย
เรื่องปกตินี่หว่า หลงก็ถาม ไม่เห็นแปลก แหมมมม..ใครๆ ก็หลงกันได้ -_-‘
 
แต่ ร้านไอดินกลิ่นครก ปิด เวงอีกแว้วว เลยเข้าร้านข้างเคียง เดอะครก! แก้ขัดไปก่อน
นั่งจกส้มตำกินกัน JNF ประทับใจอีกแล้ว happy lunch มาก คุ้มกับที่พาหลง
ต่อด้วยไอติม iberry รสชาติต่างๆ
ร้านนี้หาเจอเพราะตอนเดินผ่าน ชี้บอก JNF ก่อนแล้วว่ากินข้าวเสร็จจะกินติมร้านนี้
ดังนั้น กินข้าวเสร็จ JNF เลยพามาถูกต้อง
ปล.เค้ามีโลชั่นกลิ่นต่างๆ ขายด้วย ซื้อกลิ่น ชอกโกแลต-Almond หอมถูกใจมาก
 
เดินเล่นกันในสยาม ชอปปิ้งเบาๆ (มีแต่เราที่ซื้อ) แล้วไปจุดถัดไป
 
Platinum Mall
นั่ง BTS -> ตุ๊กๆ เหยียบแพลตินั่มปุ๊ป JNF บอกว่า
Why don’t you take me here at the 1st day?
เอ๋า เพื่อนเวง ไหนบอกอยากดู thai traditional, thai culture
แหม พอเจอแหล่งชอปปิ้งถึงขั้นยืนไม่ติด เอ้า เดินๆๆ ชอปๆๆๆ
 
เค้าบอกว่าที่เกาหลีก็มีแบบนี้ เป็นตึกใหญ่ๆ เลย แต่มีเฉพาะใน seoul
เดินขาลาก พาไปนั่งพักกินเครป ขนมครกหน้าซีฟู๊ด
เค้าไม่ชอบขนมครก เพราะไม่ชอบมะพร้าว coconut milk
 
เดินต่ออีกซักพัก ก็ได้เวลา นัดเจอพ่อ แม่ ที่ BigC
จะพาไปดินเนอร์มื้ออำลา พร้อมหน้าพร้อมตากัน
พาเดินจาก platinum ไป BigC ขางอกันไป ขึ้นรถ เดินทางไปดินเน้อ
 
เจ๊ไข่
เนื่องจาก JNF ชอบอาหารทะเล โดยเฉพาะกุ้งเผา
เลยพามากินร้านนี้ ใกล้บ้านด้วย สั่งกันไปหมดทะเล กินกันจนอิ่ม
เค้าบอกว่า กุ้งในเกาหลี จะกินเฉพาะโอกาสพิเศษๆ เท่านั้น เช่นปีใหม่
ไม่กินพร่ำเพื่อ เราก็บอกว่าที่นี้ กินทั้งกินขว้างกันเลยหล่ะ 555 ย่อเย้นน
สุขใจมากมื้อนี้ เค้าบอก แต่จริงๆ JNF สุขใจทุกมื้อกับอาหารไทย
 
พากลับบ้านเตรียมตัว อาบน้ำ pack ของ
มีของที่ระทึกจากเมืองไทยฝากไปให้พอเกะกะกระเป๋าเล่นๆ
 
airport
แล้วก็ส่งที่ airport ประมาณ 3 ทุ่มครึ่งได้ check in
เครื่องออก 5 ทุ่ม ใช้เวลา 5.30 ชม ถึง Seoul แล้วต่อรถอีก 4 ชม เข้าจังหวัดเค้า
 
ตอนลากันก็ใจหายเหมือนกันแหะ น้ำตาคลอกันไป ซึ้งงงง เค้าบอกว่าให้ไปเกาหลีให้ได้นะ
เราบอกว่า คราวหน้าก็เจอกันเมืองไทยนี่แหล่ะ ถูกดี 555+
byebye เจอกันใน msn นะจ๊ะ
miss you already!
xoxo
 
The End.

Amazing Race Thailand : Day 2

 
(ต่อจากตอนที่แล้ว)
 
ตะลอนไป DAY 2
 
เช้าวันจันทร์ 15 กย 51
ออกจากบ้าน พาขึ้น รถเมล์!!! เอาให้เพื่อนได้อรรถรสวิถีชาวกรุงชนชั้นกลาง
ชี้ให้ดูรถเมล์ฟรี แต่ไม่ได้พาขึ้น สงสาร รถมันแน่น เลยได้ขึ้นรถเมล์แดงเสียตัง
รถเมล์แดง ร้อนๆ ซิ่งๆ ควันๆ หุหุหุ
บอก JNF ว่านั่งจากบ้านไป sky train ประมาณ 20 นาที
แต่… กรำมาก รถดันติด ปาไปเกือบชั่วโมง สูดลมหายใจแห่งความศิวิไล
กลับไปเกาหลีให้เต็มปอดนะเพื่อนนะ … I’m sorry … ไม่ได้เจตนา
 
BTS จากหมอชิต -> สะพานตากสิน เพื่อลงเรือด่วนเจ้าพระยา
ซื้อตั๋วแบบ 150 บาท/คน แต่ซื้อ 2 คน 250 บาท นั่งได้ทั้งวัน ทุกสีธง
JNF ดีใจ ตีปีกพั่บๆ ชอบๆ เรือ ไม่เคยนั่ง ตื่นเต้นใหญ่
 
หลังจากศึกษา print เส้นทางเดินเรือจากเนท ก็พาขึ้นเรือ
ท่าแรกที่ตั้งใจจะลง คือ ท่าตรงเยาวราช ในแผนที่มันเป็นท่าที่ 4
แต่ของจริงท่าที่ 4 คือ กรมเจ้าท่า ไอ้เราก็พาลงผิด
โห ขึ้นไป พนง.กรมเจ้าท่าเดินกันขวักไขว่ นี่มันไม่ใช่เยาวราชแล้ว
มีพี่ พนง.คนนึงเดินมาคุยด้วย พอรู้ความ ก็ไปหาแผนที่อรรถประโยชน์มาให้
keep losting อายแหะ อยากพูดไทย สำเนียงเกาหลีทันใด ติดตรงหน้าไม่ให้
นั่งรอเรือลำต่อไปอีกเกือบครึ่งชั่วโมง
พยายามชวน JNF ชวนคุย สัพเพเหระ เพื่อกอบกู้สถานการณ์ 555
 
เยาวราช
จากเรือ มาต่อ ตุ๊กๆ ทุกคัน ซิ่งถูกใจ JNF มาก ร้องว๊ายๆ เกาะไม่ทันตลอด
เดินๆ ดู ชวนกินโน่น นี่ she ไม่เอา ร้องจะกิน McDonald’s -_-‘
อืม ถ้าอยากกินแม็ค ไม่ต้องดั้นด้นมาถึงนี่ The mall งามฯ ก็มี
หา MC ไม่เจอ เลยไปลงเอยที่ KFC แทน JNF บอกว่า ไม่ชอบอาหารจีน
แค่อยากมาเห็น China town เฉยๆ แล้วก็ซื้อเกาลัคติดมือไปกินอีกกล่องนึง
 
วัดพระแก้ว
เรื่องจริงคือ จะพาไปวัดโพธิ์ แต่เดินไปผิดทาง มาโผล่วัดพระแก้วก่อน ซะงั้น
ณ วัดพระแก้ว เราต้องไปเปลี่ยนชุด ถ้ามีหาบคอนให้ถือ จะเข้าชุดมาก
ใส่โสร่งที่ทางวัดจัดมาให้ แม่ค้าโบราณสุดริด 555+ ไม่เป็นไร มั่นใจซะอย่าง
ที่นี่สวยมากๆ รู้สึกว่าจะเป็นครั้งที่ 2 ในชีวิตที่มานี่
แต่ JNF ถามไรมา เราก็ตอบไม่ได้หรอก อ่านเอาเองตามป้าย
ซอรี่ i don’t know about history, you should read by yourself.
ดูวัดแล้ว ก็ดูห้องเก็บเครื่องราชฯ+เหรียญ อันนี้เพิ่งเคยเห็น อลังการมากๆ
JNF ประทับใจมาก เค้ามีแจก ที่คั่นหนังสือรูปเครื่องราชฯ
JNF บอกว่าจะเอาไปใช้ที่โน่น แน่นอน เราก็แอบภูมิใจด้วย อิอิอิ
 
วัดโพธิ์
นั่งตุ๊กๆ จากวัดพระแก้ว ไปวัดโพธิ์ 50 บาท!!! เอาเข้าไป แต่ก็จ่ายไป
อลังการอีกแล้วครับท่าน เจดีย์สวยงาม พระนอนองค์ใหญ่มากๆ
ตกลงเราก็ตื่นตา กลายเป็นนักท่องเที่ยวไปด้วยคน
ฝนปรอยๆ เลยมาหลบในอุโบสถ นั่งกินเกาลัคพลางๆ
ฝนหยุด เลยเดินชื่นชมสถานที่โดยรอบต่อ
 
JNF อยากไป Mable temple ชื่อไทยว่าไร จำไม่ได้แล้ว
ถามคนแถวนั้น ได้ความว่า ตรงนั้นมี mob ประจำการณ์อยู่
ไม่แนะนำให้ไป เลยอธิบายให้ JNF ฟัง เค้าก็โอเค เข้าใจ อดไป
 
วัดอรุณ
นั่งเรือข้ามฟากไป สวยอีกแล้ว แต่ต้องขึ้นบันได ปีนเจดีย์
เราขึ้นไปได้ครึ่งเดียว จริงๆ เราขอรอข้างล่าง แต่ JNF ไม่ยอม กรำจริงๆ
ตอนขึ้นไม่รู้สึกอะไร ตอนลงนี่ดิ แวร้ก ฝนก็ตกด้วย ได้ฟิลมาก สูงได้ใจ
ถามฝรั่งที่ขึ้นไปแล้วเอา ว่าข้างบนเป็นไงบ้าง ใช้ประสบการณ์ทางอ้อมก็ได้
 
แล้วฝนก็เทลงมา ทำให้รู้ว่าเพื่อนเราเป็น ปลากระดี่ !! มากๆ
ชวนเดินตากฝน หรรษา ร่างเริง มากมาย ไม่เข้าใจ
เรานี่แบบ ชวนหลบฝนก่อน แต่เค้าลากเดินมาตากฝนซะงั้น
ตากฝนมาขึ้นเรือข้ามฟากกลับมาท่าเตียน
แล้วจากท่าเตียน จะพาไปข้าวสาร โดยเรือ หรือตุ๊กๆ อันไหนใกล้กว่า
กางแผนที่อรรถประโยชน์จากกรมเจ้าท่า ขึ้นมาดู
JNF บอกว่า อยู่นี่ไงๆ แน๊ะ ดูแผนที่ได้รู้เรื่อง และไวมาก
ตกลงประเทศใครกันแน่??!!?
 
ถ.ข้าวสาร
หลังจาก shower by rain ก็มา shower ที่ รร อีกรอบ
เปลี่ยนเสื้อผ้าไปหา dinner อาหารไทย ที่ร้านต้มยำกุ้ง
กินผัดไทย แกงเขียวหวาน spring roll กันไป กินข้าวเสร็จ ร้องจะกินสตาบั๊ค
เอ้า ในข้าวสารมันมีที่ไหนหล้า เลยให้กินกาแฟ ที่นี่แทน
พอเดินออกมาจากร้าน เจอสตาบั๊ค ร้านเบ้อเร่อ
JNF มองหน้า เอ๋า.. I don’t know นี่หว่า 555+
 
แล้วก็เดินดูชีวิตกลางคืน ร้านค้า ผับ บาร์ ชอปปิ้ง
นั่งกินเบียร์ไทย จนถึงแก่ความมึน check out เรียก taxi กลับบ้าน
ตลกมาก JNF จอง รร แต่ไม่ยอมไปนอนเลย เพราะรับสภาพห้องไม่ได้
บอกว่าบ้านรูหนูของเรากลาย เป็น 5 star hotel คิดดูแล้วกัน
ตกลง จ่ายค่าห้องเพื่ออาบน้ำ จบข่าว
 
ถึงบ้านหลับเป็นตาย ตากฝนกันทั้งวัน
ไข้ไม่ขึ้นก็บุญเท่าไหร่แล้ว กะโหลกหนากันมาก
 
to be continue…
 

Amazing Race Thailand : Day 1

 
(ต่อจากตอนที่แล้ว)
 
ตะลอนไป DAY 1
 
เช้าวันอาทิตย์ 14 กย 51
เริ่มจาก พาไป check-in รร ที่ ข้าวสาร sawasdee inn bangkok
รูปในเนท กับสถานที่จริง แตกต่างกันเหลือใจ
สงสัยจ้างช่างถ่ายภาพมือฉมัง ลงอาคมอย่างดี มาถ่ายให้
 
ทัวร์ในวันนี้ของเรา มีดังนี้
 
ตลาดน้ำอัมพวา
ไกลจากกรุงพอดู ไปถึงก็เดินๆ หาร้านทานข้าวเที่ยง
เจอร้านนึง hip ดี ได้ใจ เลยเข้าไปกินกัน
JNF ล่อข้าวผัดน้ำพริก บอกว่าเผ็ดมากๆ แต่กินหมด แล้วกินไอติม กันต่อ
เติมพลังแล้วก็เดินๆ สัมผัสบรรยากาศ เป็นการมาเยือนเป็นครั้งแรกของเราด้วย
ชอบมาก ซื้อโน่น ซื้อนี่ ทำตัวเป็น tourist ซะเอง 555
มีร้านนึง ถ่ายรูปให้ แล้วทำเป็นโปสการ์ดเลย ถ่ายกันไป 12 ใบ
กล้องก็เอาไป ทำไมต้องถ่ายให้เสียเงิน (เพิ่งนึกได้ ตอนจ่ายตังไปแล้ว)
 
JNF กลัวมาก ไม่ค่อยกล้าเข้าไปดูในร้านต่างๆ เท่าไหร่
เพราะร้านมันเป็นแบบบ้านไม้ บนน้ำ JNF บอกว่า กลัวมันหักลงไป
เลยบอกว่า ตลาดแถวนี้ตั้งมาร้อยกว่าปีแล้ว (จริงป่ะไม่รู้) ปลอดภัย ไม่ต้องห่วง
แล้วก็ พาไปซื้อผลไม้ ซื้อตามที่ JNF อยากกินเลย เต็มที่
ชมพู่ มะเฟือง (star fruit) แก้วมังกร (dragon fruit)
มะพร้าว (อันนี้เธอไม่ชอบ) องุ่นเขียว ตอนชิมหวานมาก แต่พวงที่ซื้อมาเปรี้ยว ซะงั้น
 
เสร็จสมใจ ก็นั่งรถกลับมาบ้าน มา party ผลไม้ที่ซื้อมา + ของที่บ้าน
มะม่วงสุก ทับทิม กะท้อน ลองกอง ส้มโอ
เติมพลังเพื่อไปจุดต่อไป
 
เกาะเกร็ด
หลงเหมือนเคย JNF ฉลาดมาก พอผ่านถนนเส้นเดิม รู้ทันทีว่าผ่านมาแล้ว
เรายังจำไม่ได้เลย พอได้ที่จอด ก็พานั่งเรือข้ามฟาก ร้องว้าวๆ ดีใจ ไม่เคยนั่ง
ไปเดินในเกาะเกร็ดได้แป๊ปนึง ฝนก็เทลงมา ร้านรวงก็เริ่มปิด
เลยพานั่งเรือข้ามกลับมา พากลับบ้าน
ระหว่างทางกลับบ้าน หลับฝนซา ก็ได้เห็นรุ้ง โค้งเรียง 7 สี อย่างสวยงาม
JNF บอกว่า เค้าต้อง Good luck แน่ๆ เพราะเห็นรุ้ง
เราก็ว่างั้นนะ รุ้งที่เห็น มันสวยจริงๆ แหะ หรือเพราะไม่ได้เห็นมานานก็ไม่รู้
กลับมา dinner ที่บ้าน รวมอาหารไทย ต้มยำกุ้ง อะไรก็ว่าไป ฝีมือคุณแม่
เติมพลังเพื่อไปจุดต่อไป
 
สวนลุมไนท์บาซ่าร์
ไปถึงดีใจใหญ่ บอกว่าชอบๆ ของเยอะดี Night market ไม่ร้อนด้วย
ก็ซื้อของกันไป เดินเล่นกันไป ได้ของกันถ้วนหน้า
จนตลาดใกล้วาย ขาจะหลุด เดินไปหาวไป
เสียดาย เค้าเลิกชิงช้าสวรรค์อันใหญ่เบิ้มไปแล้ว
อดพาขึ้นเลย จะได้อวดว่า เป็นชิงข้าสวรรค์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ
 
พากลับบ้าน นอนหลับเป็นตาย
 
to be continue…

Amazing Race Thailand (Intro)

 
ตะลอนไป (อินโทร)
 
ในขณะที่ฝั่งไทยกำลังเกิดเหตุการณ์ ชิมไป ขึ้นศาลไป ประกาศภาวะฉุกเฉินไป
เพื่อนสาวสัญชาติกิมจิ นามว่า Eun Hee Kim
เรียกภาษาปะกิตว่า Jennifer Kim ขอเรียกย่อๆ ว่า JNF
ก็ยังอยากจะเดินทางมาเยือนประเทศ
ถึงแม้ว่ารัฐบาลเกาหลี จะประกาศไม่แนะนำให้ท่องเที่ยวในไทย
แต่เราก็ confirm ว่าปลอดภัยหายห่วง ทางสะดวก
ไม่รู้ว่าเพื่อนมันมั่นใจในตัวเรามาก ขนาดจะฝากชีวิตไว้ได้
หรือเค้ามั่นใจในตัวเองมากกว่า ว่าจะดูแลรักษาชีวิตตัวเองไว้ได้ ในสยามประเทศ
Anyway, เราก็เลยต้องเป็น ไกด์สาวแสนซน คนหลงทาง พาทัวร์ ดื่มดิ้น กินเที่ยว กันไป
 
ค่ำ เสาร์ 13 กย 51 ณ สนามบิน สุวรรณภูมิ เครื่องลง 22.30 โดยประมาณ
พี่(สารถี)+เรา หลังจากหลงบนทางด่วน ก็มาถึงสนามบิน เลยเวลาเครื่องลงเล็กน้อย
มีโทรศัพท์ลึกลับ เสียงชายหนุ่มโทรเข้ามาถามว่า คุณมารับเพื่อนเกาหลีใช่ไหม
ผมให้เค้ารออยู่ตรง ….. (อธิบายมา ฟังไปแบบงงๆ)
โอเคร รับทราบ รีบเดินไปหาทันใด แต่หาไม่เจอ
โทรไปหาชายหนุ่มอีกรอบ เค้าบอกว่า ผิดแล้ว พี่ต้องเดินขึ้นมา
ok. เดินขึ้นไป เราก็เลยขึ้นไปอีกชั้นนึง เอ๋า นี่มันผู้โดยสารขาออกนี่หว่า
โทรไปอีกรอบ คราวนี้ พี่ทนไม่ได้ เอาโทรศัพท์ไปคุยเอง
เลยได้ความว่า ต้องเดินไปอีกฝั่งนึง ประตู 9 ตอนนี้เราอยู่ประตู 2 -_-”
ไอ้ที่บอกว่าเดินขึ้น นี่คือ เดินขึ้นไปข้างหน้า ไม่ใช่เดินขึ้นข้างบน
ใครใช้ภาษาไทยไม่รู้เรื่องกันแน่??!!?
แล้วเพิ่งสังเกตเห็น มันมีสติกเกอร์ ตัวเบ้อเร่อ
ติดไว้ที่ประตู บอกหมายเลขประตู 1-9 กรำแท้ๆ งง ตั้งนาน อะไรคือประตู 9
 
เจอหน้ากัน ก็ sorry for late กันไป hug hug kiss kiss
แล้วก็โผล่หน้าไปขอบคุณพี่ซีเคียว ชายหนุ่มในเครื่องแบบ ผู้ประสานงาน
ทำให้พบญาติได้สมใจ พา JNF ขึ้นรถ เพื่อจะกลับบ้าน
 
ระหว่างทางกลับ ด้วยความที่หลง เลยได้พาเค้าวนผ่าน airport อีกรอบนึง
JNF ทักว่า นี่มัน airport นี่หว่า ทำไมกลับมาอีก
เลยตีมั่วบอกไปว่า เพราะ I อยากให้ U ดูสนามบินที่นี่ ว่ามันใหญ่โตขนาดไหน
ถ้ายังดูไม่ทัน จะวนให้อีกรอบ เอาไหม she ตอบทันที No, thank you!
 
พามาถึงบ้าน เค้าก็มีของฝากเล็กๆ น้อยๆ แก่ พ่อแม่ พี่ และเรา
made in korea ก็น่ารักกันไป ขอบคุณมาก โถ่บอกแล้วว่าไม่ต้องเอามา เกรงใจ
เข้านอนกันได้ เพื่อภาระกิจในวันรุ่งขึ้น
 
to be continue..