Month: October, 2007

ขอบคุณการจากลา

 
 
1 Oct 07
ฟูจิ กับ คุณวรวิน เพื่อนที่ออฟฟิต
ขอบคุณสำหรับอาหาร อิ่ม อร่อยจัง ตังอยู่ครบ
 
8 Oct 07
Kuroda กับ หรุย หลี เบ็ต เอ๋
ร้านที่หลีอยากกินมานานมาก สมใจมันหล่ะ ถึงแม้หลีจะมาถึงช้าที่สุดในโลก
ขอบคุณเบ็ตตี้สำหรับ เสื้อยืดลายฮา เอาไปใส่แน่นอน
 
12 Oct 07
Akiyoshi กับ น้ำ กาเลท เก๋ แบงค์
ขอบคุณ น้ำ+กิม เก๋ สำหรับ pocket money
กาเลท สำหรับ หนังสือ Love Management และตั๋วหนังฟรี Star Dust
เข้าใจแล้วทำไมแบงค์ชอบเรื่องนี้ เพราะกัปตัน อวกาศนี่เอง
ขอบคุณคำแนะนำต่างๆ
พัต pre departure ถึงแม้จะสำหรับผู้ไปอังกฤษก็ตาม และการ์ด กลจ น่ารักโคตร touchy..
กิม บอกนัก ขู่หนาว่า เสื้อผ้าไม่ต้องขนไปเยอะ
เก๋ ของที่โหลดบนเครื่อง
น้ำ กิ๊ก แบงค์ ออกแนวเพศศึกษานะคะ เอ่อ เพื่อนไปเรียนนะเฟร้ย แหม๊มมม
 
18 Oct 07
WaterSide เกษตรนวมินทร์ กับ หรุย (อีกรอบ)
ขอบคุณสำหรับหมวก Limited Edition สีขาว รูปเด็กผู้หญิงผมม้า หน้ากวนๆ
ซึ่งหรุยไปซื้อไม่ทัน 555+ แต่แค่ฟังความพยายามในการซึ้อก็ซึ้งมากแล้ว
ขอบคุณสำหรับอาหาร ร้านนี้อร่อยมาก คอนเฟริม
บรรยากาศดี ดนตรีเพราะ เด็กเสริฟยียวน สั่งอาหารแค่ 6 อย่าง พอกินเสร็จจะขอสั่งของหวาน
น้องเค้าหันมาถามว่า ‘ยังไม่อิ่มกันอีกหรอค่ะพี่’ แน้ ปกติ พวกพี่กินช้างกันนะคะ แค่นี้เด็กๆ
 
19 Oct 07
Yum Tum กับ พี่หลิน พี่ต้อม พี่น๊อต พี่จื้อ พี่น้อง ลี่ ตญ ตช โน่งนุ่ง อิ่ม ปรู๊กกรี้ น้องพุด
ขอโทษที่ไปถึงช้ามากๆ แต่เร็วกว่าลี่ นะ โฮะๆๆ
ขอบคุณหนังสือ ข้อความดีๆ 365 วัน + ถุงผ้า Let’s green ของนิชา
หนังสือ the boy next door ของพี่หลิน พี่หลินบอกว่า next seat ไปเลย สู้ๆ
เม็ดอมสื่อรัก รูปหัวใจ ฮาร์ทบีท พร้อมข้อความบนกระดาษห่อ ของเพื่อนๆ ซึ้งมากนะนั่น ถึงแม้จะไม่ได้กลั่นเป็นน้ำตาก็ตาม ซึ้งจริงๆ นะเออ
จะเอาไปอมบนเครื่องให้หมดเลย ถ้าคนข้างๆ เป็นปู้ชายจะแบ่งให้อมด้วย หุหุ
Tom – Good Luck w/ Love
pucky – Good Luck na ja 1
P’nong – LOVE 1 จร๊วบๆ
put – C.K. (พุดบอกว่า ย่อมาจาก โชคดีครับ -_-??)
น๊อต – ขอให้เจอแต่สิ่งดีๆ จ้า
เต้ย ช – ขอให้ประสบความสำเร็จ Lucky
นุ่น – "คิสถึง"
Aim – รักนะ 365 วัน (จุ๊บๆ จิ๊บ)
P’Jue – โชคดีที่สุดนะ ยินดีด้วยกับความก้าวหน้าที่กำลังจะมา
Toey F – Love U
 
ขอบคุณเพื่อนที่ส่งเสียงตามสาย
 
ขอบคุณ พ่อแม่ พี่ น้อง ญาติๆ ทุกคน ซึ่งมันเกินกว่าจะขอบคุณได้ไปแล้ว ขอบคุณจากหัวใจ
 
ไพเราะ จิรสุดามณี จรุ๋ม น้องฝ้าย ขออภัยที่ไม่สามารถร่วมรับประทานอาหารด้วยได้
เอาไว้รอกลับมาก่อนนะ ช่วงตกงาน ไร้อาชีพ จะไปกินด้วยทุกวันเลย โอเคร๊?
 
สำหรับเพื่อนคนอื่นที่เข้ามาอ่าน ก็อย่าตกใจที่ไม่ได้แจ้งไป เพราะมันค่อนข้างฉุกละหุกมากทีเดียว
แบบ วีซ่าได้ พฤหัสเย็น ไปเอาตั๋ว ศุกร์ค่ำ เสาร็จัดกระเป๋า อาทิตย์เช้าเดินทาง ประมาณนั้นเลย
 
 
ขอบคุณทุกคน ที่ทำให้ก้าวจิ๋วๆ อันแสนจะธรรมดา ดูยิ่งใหญ่เกินไป อย่างไรก็ไม่รู้
ถึงแม้จะต้องทำให้เราเศร้ามากๆ เมื่อไปถึงที่โน่นก็ตาม
แต่ไม่เป็นไร เวลาเจออะไรที่ไม่ดี เราก็จะช่างหัวมัน
เพื่อนเยี่ยมๆ กลจ อันวิเศษ เราก็เคยได้เต็มที่แล้วนิ ไม่ต้องไปกลัวใดๆ ทั้งสิ้น จริงไหม
 
 
ถ้าถามอารมณ์ ณ ตอนนี้ ไม่อยากไปเลย คิดถึงบ้านแล้ว ถึงแม้ตอนนี้จะนั่งอยู่ในบ้านก็ตาม
เรียนจบ 6 เดือน พุ่งตรงดิ่งกลับมาตุภูมิ ทันใด กลัวแต่จะกลับก่อนอะดิ ฮือๆ
 
 
อ่อ ขออภัย งานแต่งงาน 3 งาน ซึ่งไม่สามารถร่วมเป็นสักขีพยานรักด้วยได้
แต่ใส่ซองไปแล้ว ไม่ต้องห่วง ทั้ง เปิ้ล+ป๊อป 30Oct, พี่แม็ก+จ๋า 11Nov, พี่โจ+พี่นุ่น 15Nov
ขอให้มีฟามสุขกันมากๆ สมรส สมรัก ยืนยงนะจ๊ะ
 
เออ นอกจากจะมีคนบอกว่า ไปเมืองนอกเพราะท้องบ้างหล่ะ ทำแท้งบ้างหล่ะ ชุบตัว หาปั๋ว บ้างหล่ะ
ก็มีคนพอรู้สาเหตุที่แท้จริงว่า อันที่จริง หนีซองงานแต่งตะหาก ภายใน 6 เดือนนี้ กรุณาแต่งๆ กันซะให้สิ้นนะคะ อย่าให้เหลือ 55+
 
 
KEEP IN TOUCH!
Advertisements

ปราณบุรี : ทะเล หัวจรดเท้า

 
Sat 6 – Sun7 Oct’07
 
เคยเห็นสถานที่ท่องเที่ยวปราณบุรีตามนิตยสารมานานซักพักแล้ว
เป็นจังหวัดที่มีรีสอร์ทน่ารักๆ สวยๆ ฮิพๆ อยู่มากพอควร
พอได้โอกาส มีคนโทรมาชวน ก็เลยต้องรีบเก็บของยัดลงเป้ ขอร่วมเดินทางด้วยทันใด
นัดเจอบ้านลี่ 8.30 ออกเดินทางประมาณ 9 โมง
พี่น้อง พี่ต้อม ลิลลี่ อิ๋ว น้องพุด และเรา 6 ชีวิต เดินทางโดย รถสุดหรูของพี่น้อง โชเฟอร์ By N’พุด
นั่งสบาย กว้างขวาง โอ่อ่า มีหนังฉายให้ดู มีเพลงให้ฟัง มีคาราโอเกะให้ร้อง ระหว่างเดินทาง เพลินเลย
แวะมหาชัย ซื้ออาหารทะเล ไปย่างๆ แวะปั๊ม แวะซื้อทอดมัน แวะกินข้าว แวะโน่นแวะนี่
ถึงรีสอร์ท บ่าย 2 ได้ ถ้าเป็นการแข่ง Rally ไม่ต้องเดา ที่โหล่เห็นๆ มีสถานที่เก็บ RC เต็มไปหมด
 
พอถึงที่พัก ปราณบุรี ฮิล รีสอร์ท น่ารักตามราคา บ้านไม้ๆ ล้อมสระว่ายน้ำไว้
มีทะเลอยู่ด้านหน้า มีม้า มีรถATV มีบานาน่าโบท มีเขากะโหลกอยู่ฝั่งซ้าย เดินไปก็ถึง
เก็บของเสร็จ ก็แวะไปหาP’โจ้ที่บ้าน หมาข้างบ้านชื่อ White น่ารักอลังการ
อยากอุ้มกลับบ้านมาก แต่เค้าไม่ยอมให้โดนตัว เป็นเพศเมีย รักP’โจ้ เหลือใจ
ทั้งกระโดดกอด ทั้งออดอ้อนสารพัด ตกลงว่าพี่โจ้เป็นไรกะมันเนี่ย
พี่โจ้ทำ ท๊อฟฟี่เค้ก เตรียมให้คนละกล่อง อิอิ แล้วก็กำลังเตรียมทำเค้กเนยให้กินตอนเช้า
ขอน้ำจิ้ม seafood จากพี่โจ้ เดือดร้อนคุณแม่พี่เค้าต้องทำให้ แซ่บอีหลีดีฌีเชียส
หลังจากป่วนบ้านพี่โจ้จนคนข้างบ้านเริ่มแห่มาดู ก็กลับที่พักเตรียมของกิน
 
ลงทะเล เล่น บอร์ด (เท่ห์ป่ะ) พี่โจ้หิ้วมา แต่จริงๆลงนอนแล้วลากไป
หากลองเล่นเองก็โดนคลื่นม้วนจมอยู่ตรงนั้นแหล่ะ
ต่อด้วยลงสระว่ายน้ำ เป็นกีฬาที่เมื่อยปาก เพราะเน้นเมาท์มากกว่าขยับตัวว่ายน้ำกัน
พี่น้อง ลี่ เรา ว่ายจนนิ้วเปื่อยได้ที่ พี่ต้อม พุด อิ๋ว เดินมาเรียกเป็นระยะ เลยอาบน้ำแต่งตัวไปกินบาร์บีคิว
หมู ไก่ ปลาหมึก กุ้ง ปลากะพง ข้าวผัดปู อูยยย อร่อยมาก
ต่อด้วย ไวน์(ไฮโซ)  บาคาดี้ absolute vodka มะนาว เกลือ น้ำอัดลม โอ่ย สังขยา กันมาก
ได้สูตรจากพี่น้อง absolute vodka ผสมสไปรส์ จกกับมะนาว คลุกเกลือ กินได้ไม่รู้ตัว
หมดขวดกันซะงั้น อูย ลำยอง ลำไย ลองกอง ลางสาด กันมาก
เมาของจริงเลยคืนนั้น เมาที่สุดในชีวิต 555+ สภาพแต่ละคนไม่ขอบรรยาย
 
พุด – เดินไปนอนที่เก้าอี้ 4 รอบได้ นอนไปละเมอร้องเพลงไป
ละเมอได้ซักพัก เดินมาถามหากุญแจรถ หาไม่เจอ ร้องไห้ด้วย
ตกลงว่ากุญแจอยู่ในกระเป๋าพี่ต้อม พี่ต้อมก็มัวแต่มึนอยู่
 
พี่ต้อม – กำลังใส่เสื้อสีแดงแปร๊ด แต่หน้าแดงกว่าเสื้อ 555+
 
อิ๋ว – เนียนๆ เรื่อยๆ ควรได้โล่ห์ กินเปิดพิธีคนแรก แล้วไม่มีการผ่อน
อยู่เป็นคนปิดพิธีด้วย ยังนิ่งๆ เหมือนซดน้ำเปล่าอย่างไรอย่างนั้น
 
ลี่+พี่โจ้ – ไม่มีไรมาก แอลกอฮอล ทำไรพวกเค้าไม่ได้ เพราะพวกเขาไม่กิน -_-
ได้แต่นั่งปิ้งอาหารให้เพื่อนๆ กิน ดู๋ดี๋
 
พี่น้อง – เนียนๆ หน้าตาปกติ ปีนโต๊ะเซิ้ง รำรอบวง 555 ล้อเล่น! ค่ะพี่  คนอาไร๊ สวยไม่สร่าง
 
ส่วนสภาพตัวเอง ข้างนอกสดใส ข้างใน เมาฉิบหาย
 
กลับห้องนอนกันได้ไงเนี่ย แยกห้องใครห้องเมา เอ๊ยห้องมัน
ห้องเบอร์ 7 : พี่น้อง ลี่ อิ๋ว พี่โจ้
ห้องเบอร์ 8 : พี่ต้อม น้องพุด เรา
 
เช้าวันรุ่งขึ้น จู่ๆ ตื่นมาตี 5 ครึ่ง ลุกมาแปรงฟัน เพื่อไรไม่รู้
กะจะออกไปดูพระอาทิตย์ขึ้น (คึกมาก) แต่มืดเกิน เลยกลับมานอนต่อ
นอนไปนอนมา 9 โมงได้ ตื่นไปกินอาหารเช้ากัน แล้วค่อยกลับมาอาบน้ำ check out
 
 
ภาคทำบุญ (มีภาคนี้ด้วย)
ถวายสังฆทาน ลี่ เลือกมาเองกับมือ ถูกใจเจ้าอาวาสมาก
ไปวัดหนองคราม ที่พี่โจ้เคยบวช นั่งคุยกับท่านเจ้าอาวาส ฮาๆ
หลวงพ่อบอกว่า ดีใจเด็กสมัยนี้มีสมอง ซื้อแบบนี้ดี ได้ใช้ประโยชน์ ทั้งทิชชู่ น้ำยาล้างห้องน้ำ
เพราะถ้าเป็นแบบถังสังฆทาน มันใช้ไรไม่ค่อยได้ คุณภาพไม่ดีก็ด้วย บางอย่างก็หมดอายุ
หลวงพ่อท่านแอบมีดูดวงสีตามวันเกิด ประมาณนั้น
พี่น้องกะพี่ต้อม เลยกะว่าจะไปย้ายบัญชีเงินฝาก ไปแบงค์ที่มีสีส้มๆ ฮามาก
 
ชอบตอนหลวงพ่อสอนว่า คนเราชอบเห็นสิ่งนอกกายดีกว่าสิ่งที่เรามี
‘ตาเป็นของร้อน’ ท่านว่างั้น หู ปาก จมูก ก็ด้วย
หูอยากฟังเพลงเพราะๆ ก็ไปซื้อมา ปากอยากกินแต่ของแพงๆ
จมูกอยากได้กลิ่นหอมๆ ก็ฉีดเข้า น้ำหอม ตาก็อยากเห็นแต่ของสวยงาม สาธุ๊
ฟังเทศน์ ทำบุญ ให้อาหารปลา เสร็จ ก็ไปกินสุกี้ทะเล ร้านประจำพี่โจ้ อร่อยครับพี่
 
หลังจากพี่โจ้เสร็จสิ้นภาระกิจ เป็นไท ปลดแอก สลัดพวกเราออกไปได้
พวกเราที่เหลือก็เดินทางมุ่งสู่กรุง โดยเริ่มจากการแวะ outlet ที่หัวหิน
ใหญ่มาก brandname ตรึมๆ ตกลงว่า ฟังเทศน์มาซึมซับไหมเนี่ย
แหม ซึมซับสิคุณ ก็ได้แต่ดู ไม่ได้ซื้อไรกันเลย
เพราะราคามันพอๆ กะในห้าง ตอนเซลล์เลย แถมฝนยังตกอีกด้วย
 
เสร็จจาก outlet ก็ขึ้นรถ ดูหนังต่อ รถติดชะมัด
ตอนมาแวะมหาชัย ตอนกลับก็แวะมหาชัยด้วย อีกรอบ
กินข้าวเย็น อร่อย เยอะ และ ถูก ใช้ได้เลย
ถึงบ้านลี่ ก็แยกย้าย สลายโต๋ว
 
จบทริป โดยสวัสดิภาพ ทุกผู้ทุกคน
 
====================
 
ประจวบคีรีขันธ์ :
สับปะรดหวาน น้ำตาลขาว มะพร้าวน้ำหอม น้ำผึ้งเดือนห้า
น้ำปลากล่มกล่อม น้ำทะเลใส น้ำใจโอบอ้อมอารีย์
 
====================
 
 

” I will go INTER. “

 
 
หลังจากชีวิตผ่านพ้นจุดอับ (ชื้น) มาได้
ก็เกิดความคิดอยากไปใช้ชีวิตต่างแดนอย่างใครๆ เค้าบ้าง
จะไปเที่ยวเฉยๆ ก็กระไร ครั้นจะไปเรียนเอาจริงเอาจัง ก็เกินกำลัง (เงิน+สมอง) งั้นเรียนคอร์สภาษาสั้นๆ ก็คงพอ
จากการพิจารณาทุนรอน ตามประสาคนเบี้ยน้อยหอยเท่าเดิม ดูสภาพดินฟ้า อุณหภูมิ ระยะทาง
รวมไปถึงการหมุนลูกโลกแผนที่ หลับตา เอานิ้วจิ้ม เลขที่ออก คือ Australia
แผ่นดินแห่งจิงโจ้ดึ๋งๆ และรัฐที่ติดทะเล เหมาะแก่การใส่ทูพีชโต้ tsunami ก็คงไม่พ้น Perth
ก็ว่าไป จริงๆ ที่ต้องเป็นเพิร์ซ เพราะ โรงเรียนที่จะไปเรียน มันเปิดแค่ ซิดโน่น กะเพิร์ซ
และซิดนั่น แพงกว่าเพิร์ซ์นี่ สรุปเพิรซ์เลยได้ตัวเราไป ก็แค่นั้นเอง
 
สาละวนทำเรื่องสอบ สัมภาษณ์ ตรวจสุขภาพ เตรียมเอกสาร วีเซอร์ วีซ่าส์ (ซึ่งยังไม่เสร็จเรียบร้อย)
เป็นเพราะเราเดินเรื่องช้าไปหน่อย เวลาเหลือน้อยเต็มทน วีซ่ายังไม่ผ่าน แต่ก็จัดกระเป๋าไปพลางๆ
กะว่าหากออกวีซ่าให้ไม่ทัน ก็จะนั่งรถไปเที่ยว+นอน สุวรรณภูมิ แล้วกัน แก้ขัดไปก่อน
 
เรื่องของคนไม่เคยไปนอกแบบแรมเดือน อย่างดีก็ไม่เกินอาทิตย์นึง นี่ล่อไปครึ่งปี
ก็เลยไม่รู้จะเอาอะไรไปให้ครอบคลุม ครบถ้วนอรรถประโยชน์ทั้งปวงดี
สิ่งแรกที่คำนึง เสื้อผ้า หลังจากดูอุณหภูมิ มีตั้งแต่หนาวๆ (ตอนเช้า และกลางคืน) จนถึงร้อนๆ (กลางวัน)
อย่างที่บอกว่าไปในระยะสั้น ไม่อยากไปซื้ออะไรใหม่ที่โน่น
จึงเลือกเฉพาะชุดที่คิดว่าน่าจะต้องใช้ และมีเผื่อไปด้วย ผลของการเผื่อ
หลังจากลิสรายการออกมา พับๆ ชุดออกมาได้ประมาณ 200 ชิ้น
OMG! มองผาดๆ ด้วยตาก็รู้และว่ายัดลงกระเป๋าไม่หมดแน่นอน
นี่ยังไม่รวม ชั้นใน กระเป๋า รองเท้า เครื่องประดับ เครื่องสำอางค์ ของใช้ส่วนตัว
ของกิน เครื่องครัว แฟ้บ น้ำยาปรับผ้านุ่ม สบู่ เครื่องเขียน อะไรต่อมิอะไร ที่อยากเอาไปสารพัด
เวงกรำ เลยกองไว้งั้นก่อน คงต้องจัดประกวด ตั้งคณะกรรมการมาให้คะแนน ในรอบคัดเลือกอีกรอบ
 
ระหว่างช่วงพิจารณา มีโอกาสได้คุยกับ TUX
ตั๊กซ์ เป็นหนุ่มไทยในออสเตรเลีย สังกัดเมลเบิร์น
อยู่โน่น 4 ปีแล้ว ยังโสด กะว่าคงคว้าจิงโจ้ พอสซั่ม โคล่า แถวนั้นทำเมีย
เลยได้โอกาสไต่ถามตั๊กซ์ถึงการจัดของ
ตั๊กซ์บอกว่า เราบ้าไปแล้ว จะขนมาทำไมเยอะแยะ
ที่นี่ออสเตรเลียนะ ไม่ใช่ปาปัวนิวกินีช่วงเกิดสงครามโลก นะครับคุณ
เสื้อผ้า เอามาแต่พองาม มาอัพเดทเทรนด์ที่นี่เอา เอามาเยอะๆ เดี๋ยวลาวไม่รู้ด้วย
รู้แล้วหรอว่าคนที่นี่เค้าสวยกันยังไง มาซื้อเอาบ้างก็ได้ ไม่แพงขนาดนั้น
(แหม คุณตั๊กซ์ ดูถูก sense of fashion ของดิฉันมาก
เราไม่ต้องสวยแบบออสซี่ก็ได้ สวยแปลกเข้าว่า ไอแอม trend-setter!)
 
ตั๊กซ์แนะนำต่อว่า
มาม่า อะไรนั่น ที่นี่มีขายทุกรส ทุกแบบ ทุกสี ประเทศไทยส่งออกนะคุณ อย่าลืม
นี่ผมยังนั่งกินเมียวโจ้อยู่เลย กินจนหัวจะล้านแล้ว เครื่องครัว ขวด ถ้วย ถัง กะละมัง หม้อ ก็ไม่ต้อง
ผ้าห่ม แฟ้บเฟิบ อะไร ไม่ต้องเอามาทั้งนั้น ส้นสูงก็ไม่ต้อง มาทำงานในครัว ไม่ได้มาเดินแบบ
ผ้าอนาจาร ก็ไม่ต้องขนมามาก ไม่ได้ไปอยู่ป่า ที่นี่มีขาย ทั้งแบบสอด แบบโปะ (ดูมันเรียก)
เราเลยสงสัย ถามว่า ตั๊กซ์ แล้วไซส์ฝรังกับคนไทยมันจะได้หรอ
ตั๊กซ์บอก มันคงไม่ต่างกันเป็นหลามั๊ง (ดูมันตอบ)
 
แล้วก็ต่อด้วย เรื่องงานหารายได้เสริม
ว่าให้เดินเสนอหน้าเข้าไปในร้านอาหารไทยเลย
เค้าจะถามว่า มีประสบการณ์รึเปล่า ให้ตอบๆ ไปเลยว่ามี
ที่บ้านมีกิจการร้านอาหาร เคยช่วยแม่ อะไรว่าไป
อย่าไปตอบจริงใจมาก เดี๋ยวไม่ได้งาน
ทำได้ไม่ได้อีกเรื่อง เดี๋ยวเค้าก็ไล่ออกมาเอง
… กรำ
 
ตกลงมันจะให้ไปตายเอาดาบหน้าอย่างเดียว ว่างั้น
แล้วหากเราไปแล้ว อดๆ อยากๆ ขาดๆ เกินๆ ขึ้นมา
มันจะบินจาก eastside ข้ามไป westside มารับผิดชอบเค้าไหม เวงนี่ -_-‘
 
หลังจากปุจฉากันซักพักยก ก็ได้ข้อมูลมีประโยชน์บ้าง ไร้สาระบ้าง ตลกโปกฮาบ้าง เรื่อยๆ
เดี๋ยวคงต้องไปนั่งสมาธิ ตั้งจิต พิจารณาข้าวของใหม่ ท่องไว้ๆ พอเพียงๆ
 
เคยได้ยินไหม Less is more.
แล้วเคยได้ยินอีกไหมว่า When you feel less, you spend more!
 
555+
 
 

เรื่องสั้นหลังปก

 
 
=======================================================
 
ปัจจุบันนี้ ในฐานะ ท่านผู้ชม มักจะได้เสพย์ข่าว ของคน อกหัก
แค่อกหัก คงไม่เป็นข่าว แต่ที่เป็นข่าว ก็คือทางแก้ปัญหาของคนเหล่านั้น ต่างหาก
อาการอกหัก คงเกิดได้ทุกคน ทุกวัย ทุกวาระ หากแต่ใครจะแก้มือได้ดีแค่ไหน
คนที่รู้ถึงเหตุ ถึงผล ก็สามารถใช้สติประคองใจ ผ่านพ้นไปได้ อย่างบัวไม่ช้ำ น้ำไม่ขุ่น
แต่บางคนนั้นเล่า หาทางออกในทางที่ผิด แค่เพียง เสี้ยววินาที ที่สับสน
หัวใจที่โดนทำร้าย อาจนำสู่การทำลายชีวิต จบทุกอย่างลงแค่วันนี้
ยาพิษ คือ ทางออก เพียง แค่หลับตา แล้วกลืนมันลงไปซะ เพื่อใช้ฤทธิ์ของมัน
เป็นพาหนะนำชีวิต (ที่คิดว่า) ไร้ค่า ไปเสียให้พ้นจากโลกนี้ ไปให้พ้นความรักที่จากไป
 
แปลกนะ ยิ่งฟัง ยิ่งรู้ยิ่งไม่เข้าใจ ไม่ว่าคนจน คนมีตังค์ ก็ยังใช้ทางออกเดียวกัน
ชีวิตก็สั้นอยู่แล้ว ยังไปเร่งทำให้มันสั้นอีก คนๆ เดียว มีสิทธิ์ทำให้เราเป็นขนาดนั้นเชียวหรือ
แล้วจะมีโอกาสได้รับรู้ไหม ว่าคนข้างหลังต้องเสียใจ ต้องทุกข์ทน
บางคนโชคดี ไม่สำเร็จอย่างที่หวัง ก็คงต้องยินดีกับ แสงแรก แห่งชีวิตใหม่ ที่เริ่มขึ้น
เมื่อนั้น เค้าก็นำ นาฬิกาตาย ที่เคยหยุดเดินมาใส่ถ่าน แล้วทำให้มันขยับเขยื้อน อย่างที่เคยเป็นมาก่อน
และท้ายสุด ก็คงต้อง ขอบคุณน้ำตา จากการล้ม การแพ้ ทำให้เค้าพร้อมจะเดินต่อไปพร้อมรอยยิ้ม ได้อีกครั้ง
 
========================================================
 
ขอขอบคุณ ปกซีดี Bodyslam (save my life) ที่ผ่านลูกตา
ทำให้เกิดนึกอยากเขียนเรื่อง ที่ประกอบไปด้วยชื่อเพลงทั้งหมดอีก หนุกดี
หลังจากหนแรก ใช้ปกซีดี ทาทายัง (I believe) ไปแล้ว.