คำขอร้องจากตู้เสื้อผ้า

by Nicky

 
 
เคยไหม
เสื้อผ้าเต็มตู้ แต่ไม่รู้จะใส่อะไร
เมื่อรู้สึกว่าไม่มีอะไรจะใส่ ก็ต้องหามาเพิ่มเติม
พอหาสมาชิกใหม่มา ก็ไม่มีพื้นที่ให้เก็บอีก กรำ
 
เมื่อนั้นจึงรู้ว่า ถึงเวลา จัดระเบียบสังคม (อีกครั้ง และอีกครั้ง)
 
วันนี้ก็จัดตู้เสื้อผ้าใหม่อีก (เป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ ไม่เคยนับไว้)
ขั้นตอนก็เหมือนเดิม ในแต่ละครั้งก็ไม่ต่างกันนัก
รื้อเสื้อผ้าที่พับไว้ ออกมาพับใหม่ มักจะเป็นชุดนอน เสื้อผ้าอยู่บ้าน
เสื้อยืดสีต่างๆ ขาสั้นน้อย สั้นมาก สามส่วน กางเกงเล กางเกงลุง(ตัวใหญ่ๆ)
(บ้านช่อง ก็ไม่ค่อยได้อยู่ ยั๊งต้องมีชุดอยู่บ้าน หลายลีลาอีก)
คัดที่ไม่ค่อยได้ใส่ออกไป เรื่องจริงแล้ว ที่ไม่ได้ใส่ ก็เพราะมันพับอยู่ล่างๆ
ตัวที่ใส่บ่อย มันจะพับไว้ข้างบน นั่นเอง
แล้วตัวล่าง มันผิดตรงไหน เพียงเพราะมันอยู่ล่าง แค่นั้นหรือ ถึงต้องโดนทิ้ง
(นี่ขนาดชุดอยู่บ้าน ยังตัดใจยากขนาดนี้)
ไม่เป็นไร แยกไว้ก่อน กองไว้กองนึง ไว้บริจาค
 
ถัดไปเป็นชุดที่แขวนไว้
เสื้อผ้าชุดทำงาน ชุดไปเที่ยว ชุดเที่ยวที่ใส่ทำงานได้ ชุดทำงานที่ใส่เที่ยวได้ ฯลฯ
อันดับแรก เสื้อผ้าประมาณ winter again
มันมักจะไปอยู่ที่อื่นซักพัก พอถึงหน้าหนาว มันก็จะโดนเอาขึ้นมาแขวน
พร้อมกับมีสมาชิกใหม่มาเพิ่มเป็นระยะ
นอกจากมันจะหนา และกินที่แล้ว มันยังได้ใส่น้อยมาก
เพราะอะไรคนไทยรู้กันดี หนาวอยู่ 7 วันได้ใน 1 ปี
แต่กระนั้นก็ตาม ทำไมเราถึงมีเสื้อสเวทเต้อ เสื้อคอเต่าหลายตัว
และยังมีผ้าพันคอหลายผืนด้วย เอาเข้าไป มารื้อๆ ดูแล้วยัง งงๆ
(ตรูอยู่ประเทศไหน!??!?!)
แน่นอนว่า ต้องพับลงมา ส่งมันไปอยู่ต่างประเทศอีกซักพัก
 
ไม่รวมชุดออกงาน เพราะชุดเหล่านั้น ไปอาศัยใบบุญตู้ของแม่
 
เพื่อนเราคนนึง เล่าว่า ตู้เสื้อผ้าเค้าพังลงมา เนื่องจากแขวนเสื้อเยอะเกินไป
แล้วเค้าเหนื่อยมาก กับการต้องจัดการกองเสื้อผ้าที่ถล่มลงมา ขำมาก
 
เคยมีอาจารย์ สอนว่า เสื้อผ้าตัวไหน ที่ไม่เคยแตะเลย ภายใน 3 เดือน ควรเอามันไปซะ
มันจะเป็นไปตาม Pareto’s Law หลัก 80:20
ประมาณว่า 20% ของเสื้อผ้าในตู้ จะเป็นเสื้อผ้าที่นำไปใส่โดยเฉลี่ย 80% คือใส่บ่อย
ส่วนเสื้อผ้าอีก 80% ที่เหลือจะได้ใส่เพียง 20% เท่านั้น คือแทบไม่ได้ใส่เลยนั่นเอง
 
อืม บางตัวแขวนไว้ทั้งปี ยังไม่เคยใส่เลย
เห็นด้วยกับ อจ. นะ แต่ทำใจลำบาก น่าดู ถึงมันจะไม่เคยใส่ ใน 3 เดือนที่ผ่านมา
ใช่ว่า อนาคต มันจะไม่ได้มีโอกาสลืมตาอ้าปากซะที่ไหนหล่ะ
เอาเหอะ โละลงมาจากไม้แขวนก่อน พับไว้ แยกเป็น 4 กอง
 
กองนึง บริจาค คือเสื้อผ้าที่ชี้ชะตาได้ตั้งแต่แรก ว่าไม่ใส่อีกแน่ๆ ไม่ว่าเหตุผลใดๆ ก็ตาม 
 
กองนึงลงมาเป็นประชาชนชั้น 2 ไว้ใส่อยู่บ้าน หนักไปทางเสื้อยืด ต้องลงไปเบียดบังกองที่พับไว้ใส่อยู่บ้าน
ซึ่งพอพับแล้ว คงต้องลางานออกมาอยู่บ้านถึงจะใส่หมด ดีไหมนั่น
ไม่ดีหรอก ถ้าลางานออกมา แล้วเสื้อผ้าทำงาน จะไปใส่ตอนไหน .. อืม มีเหตุผล
ดังนั้นจึงต้องคัดเสื้อผ้าอยู่บ้าน(อีกรอบ) ให้ผู้ตกรอบระเห็ดไปกองบริจาค
 
กองนึง ก็จะเก็บไว้ให้น้อง น้องตัวโตกว่าเราแล้ว ดังนั้น เสื้อผ้าที่ใส่ได้ ก็เป็นตัวที่เราใส่แบบหลวมๆ
หากน้องเลือกแล้ว ไม่พอพระทัย ก็จะแยกไว้ กองพิจารณา อีกรอบ
 
กองสุดท้าย คือ กองพิจารณา ซึ่งกองพิจารณานั้น
คือส่วนที่ยังตัดใจไม่ได้ ก็อาจจะตีกลับไปใส่อยู่บ้าน หรือตีกลับไปแขวนที่เดิม
ถึงบางตัวจะไม่เคยได้ใส่ แต่ถ้าเห็นมันแขวนไว้ที่เดิม ก็จะอุ่นใจไม่ใช่น้อย 
จริงๆ แล้วมันจะได้ไม่รู้สึกผิด ว่าซื้อมายังไม่ได้ใส่เลย จะทิ้งก็บาปกรำ
 
ผลพลอยได้จากการจัดตู้ คือ ไม้แขวนเสื้อ
มันจะเป็น cycle คือ dificit & surplus
 
(หากพรุ่งนี้ ยังมีอารมณ์ จะจัดการ ตู้รองเท้า และซุ้มกระเป๋า ซะหน่อย)
 
จัดตู้ทีไร ก็จะหวนคิดได้ สัจธรรมมันก็สอนอยู่เนืองๆ
คนเรามันก็มักทำผิด ซ้ำๆ ซากๆ ไม่จบไม่สิ้น
เจอวลีเดิมๆ เชื่อได้เลย ว่าทุกคน เวลาซื้อของ มักมีเหตุผลเหมือนกันทั่วโลก
ไม่ว่าจะเป็น ;
 
– ฉันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ (เป็นคนที่เข้าใจตัวเอง)
– ซื้อไว้ก่อน เดี๋ยวมันก็ได้ใช้ ถ้าไม่ซื้อ แล้วเผื่อถ้าต้องใช้หล่ะ จะหาได้ที่ไหน (เห็นถึงความรอบคอบ)
– มันลดราคา ซื้อไว้แหล่ะ เพราะยังไงก็ต้องใส่อยู่แล้ว (ประหยัด และมองการณ์ไกล)
– ต้องซื้อ 3 ตัว ถึงได้ราคาส่ง (ประหยัดอีกแล้ว)
– เคยไปเจอชุดนี้ที่ … แล้วแพงกว่านี้ตั้ง 2 เท่า อันนี้ถูกกว่าอีก (ไม่ปล่อยโอกาสให้ผ่านเลยไป)
– ก็ต่อเล่นๆ แล้วเค้าดันให้นี่หว่า ไม่ซื้อได้ไง (มีมารยาท-social etiquette)
– เดือนนี้ยังไม่ได้ซื้ออะไรเลย ให้รางวัลตัวเองนิดๆ หน่อยๆ (หาความสุขใส่ตัว)
– เสื้อตัวนี้ เข้ากับกระโปรง/กางเกงที่มีพอดีเลย (จับคู่-photo hunt)
   อันนี้ยังไม่รวม การพยายามหาเสื้อผ้าไป แมทช์กับกระเป๋า รองเท้าที่มี
– โห…ถูกอ่ะ 99, 199, 299, 399  –> Odd price นี่ตัวเด็ดมาก (ทำตัวเป็น consumer ที่ดี ไม่ขัดต่อ 4Ps)
– ชุดแบบนี้ ตอนนี้กำลังอินน์ must have! (เป็นคนติดตามข่าวสาร ทันเหตุการณ์)
– ฯลฯ
 
 
เรารู้คุณก็ใช้!
 
หรือว่าไม่จริง?
 
=====================
 
คำสารภาพจาก shopaholic
เราไม่มีข้อแก้ตัว สำหรับคนที่ชอบบอกให้นึกถึง คนที่ไม่มีเสื้อผ้าจะใส่ …
คนเรามันต่างกัน ต่างกรรม ต่างวาระ
 
 
Advertisements