Month: July, 2007

ทะเลงาม ข้าวหลามอร่อย อ้อยหวาน จักสานดี ประเพณีวิ่งควาย

 
 
{จาก Title ทีแรกเข้าใจว่า พัทยามีคำขวัญของตัวเอง พยามยามจะหาทั้ง กูเกิ้น ทั้งวิกิพิเดีย
แต่ไม่สำเร็จ สุดท้าย ก็คือ พัทยาเป็นซับเซท ของชลบุรี นั่นเองงงง….เวงกรำ จ๊าดง่าว}
 
ใครว่าไปพัทยา แล้วต้องเที่ยวทะเลไปพัทยาแบบบนบกก็ได้
หลังจากพี่ต้อม และเราได้จองตั๋วท่องเที่ยวไทยที่งานเมืองทอง ผ่านมาได้เดือนก่าๆ
ก็ถึงเวลาใช้สิทธิ์เสียที การเดินทางครั้งนี้ มีเต้ย (ต.ช.) อาสามาร่วมเดินทางเพื่มเติมด้วย
เป้าหมายคือ Tuxedo Magic Castle และ Alcazar
 
มีอุปัทวเหตุเล็กน้อย ทำให้เริ่มเดินทางคลาดเคลื่อนจากเวลานัดหมาย เนื่องจากฝนตก(ฝนไล่ช้างโคลงไอ้แหว่ง เพราะตกหนักมากๆ)
พี่ต้อมเริ่มเดินทางคนแรก มารับเราที่บ้าน ต่อด้วยไปรับเต้ย แถวๆ เซ็นทรัลลาดพร้าว
จุดเก็บ rc แรกคือ ปั๊มน้ำมัน แวะเติมท้องแบบ เบาะๆ ด้วยกาแฟ น้ำ และฮอดด๊อก 19 บาท คนละอัน
ระหว่างทางฝนพรึมๆ พอสวยงาม เจออุบัติเหตุ รถทัวร์ลงไปนอนตะแคงอยู่ข้างๆ ถนน
เป็นอุทาเห่า อุทาหอน เตือนใจ ให้ขับดีๆ กันนะตัวเอง ตามนั้น
อาหารกลางวัน ค่อนไปทางบ่าย พี่แมว แนะนำ(ทางโทรศัพท์) ว่าร้านปะการัง
พี่มลแนะนำ(ทางโทรศัพท์) ว่าร้านวิเชียร ตรงเขาสามมุก
แต่เราสามคน ไปกันที่ กุ้งสด-ปูเป็น (แล้วจะขอความเห็นเค้ากันทำลิงอะไร)
กินข้าวเที่ยงกัน บ่าย 3 กว่าๆ ได้
สั่ง อาหารแนะนำ ต้มยำกุ้งแชพลัม(บ๊วย)  ปลาหมึกไข่นึ่งเลม่อน(มะนาว) แล้วก็ปลาคอทต่อน(สำลี)ทอดน้ำปลา
ข้าวเปล่า น้ำเปล่า ตามด้วย ของหวานล้างปากใครปากมัน
สละลอยแก้ว กะท้อนลอยแก้ว(ซึ่งมันไม่สมควรชื่อกะท้อนล้อยแก้วมากๆ มันไม่ใช่อ่ะ มันไม่ใช่…)
สิริรวม พันกว่าๆ อืม มีบัตรลดพี่ต้อม ได้ อีก 100 เหลือ 9ร้อยกว่า
 
กินเสร็จก็เริ่มเดินทาง เนวิเกเต้ย เนวิเกนิกกรี้ ก็นำทางพี่ต้อม วนดูวงเวียนปลาโลมา กันจุใจ
สมกับการเดินทางไปดูมายากล เสียนี่กระไร การดูแผนที่ไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ดูแผนที่แล้ว พยายามนำภาพซ้อนกับถนนจริง นี่ยากโคตร
แต่กระนั้น ก็หลุดวงเวียนปลาโลมา ระหก ระเหิน มาจนถึงเป้าหมาย Tuxedo Magic Castle วี๊ดวิ๊วววว
เป็นปราสาทมายากล แห่งแรกในเมืองไทย ประมาณนั้น
รับตั๋ว และจ่ายค่าตั๋วของเต้ยเพิ่ม มีเวลาเหลือเล็กน้อย
ไปเดินหาไรกิน ที่ Central Festival Center Pattaya
(รู้งี้ มานั่งกินฟูจิ ซะยังดีกว่ากุ้งสด-ปูเป็น ราคาพอกันเล้ย แต่กินแล้วได้สุขภาพกว่ากันเยอะ)
ไปลงเอย ที่ บาสกิ้นรอบบิ้น เพราะเต้ยมีบัตรลด กินกันไอติม 6 ลูก แล้วก็เดินกลับ ไปเตรียมตัวเข้าชม
แต่ก่อนชม ต้องเข้าห้องน้ำก่อน เค้าทำเป็นป้าย Toilet : Witch | Wizard น่ารักดี
ไม่ใช่แค่นั้น โถรองนั่ง สีชมพู นิ่มมากๆ บุฟองน้ำ ชอบๆ
 
Tuxedo Magic Castle
การแสดงเริ่ม 1 ทุ่มตรง เป็นโรงแสดงเล็กๆ กะทัดรัด ดูอบอุ่นๆ ครอบครัวๆ ประมาณ 20 คน ได้มั๊ง
ได้ที่นั่งแถวหน้าสุด เสนอหน้ากันสุดริด ระยะประชิดขน
เรื่องกลอันนี้ขี้เกียจเล่า หากอยาก ควรไปเอง มันดูแล้วแบบอึ้งๆ ดี คนไทยก็สามารถ
ปกติดูแต่ทาง TrueVision ที่เป็นคนต่างชาติเล่น แล้วทำให้คนดูอึ้งๆ นี่ไทยเลนด์แคนดู!
อันที่เราชอบ ก็เป็น จับนกพิราบ จากอากาศ จู่ๆ นกก็โผล่มา คนเล่นของมากๆ
น้องๆ อารมณ์ลิซ่า ก็แบบ หุ่นดีเกินมาตรฐาน หน้าท้องแบนราบ ขาว สวย เซ็กซี่ เล่นกลเยี่ยม
เค้าจะแสดงค่อนข้างเป็นเนื้อเรื่องต่อกัน มีเพลงประกอบ ให้เข้ากับกลที่จะเล่น
 
มีช่วงที่คนแถวหน้า ฉายแวว โดนลากขึ้นไปเล่น จะมีใคร๊ เรานี่แหล่ะ กรำแท้ๆ
เสียตังมาดู ยังต้องเสียตัวให้ ตัวตลก และ นักมายากล ฮ่าๆ
อันแรก คือ โชว์ เอามีดเสียบคอ
ให้เราไปนั่งเก้าอี้บนเวที แล้วก็เอามีเสียบคอจากข้างหลัง ให้ทะลุมาข้างหน้า
รู้อีกที มีดก็โผล่มาคอส่วนหน้าแล้ว ตอนนี้ยังหายใจได้อยู่ดี หลอดลมไม่ขาด ปลอดภัยๆ
 
อันที่สอง เพลง Reflexion (,,, when will my reflexion show who i am inside…)
เจ้าของโชว์ เดินมา มองซ้ายมองขวา เราอีกแล้ว คนอื่นเค้าจะนึกว่า เราทำงานเป็นหน้าม้าที่นั่น ไหมเนี่ย 
เค้าเป็นแผ่นกระจก ใหญ่มากๆ ให้เราไปเคาะๆ
แล้วก็เอาแผ่นยกขึ้นเหนือหัว ให้เราไปอยู่ตรงกลาง แล้วก็กดผ่านหัวจรดเท้าลงมา
ก็ผ่านไปได้อย่างง่ายดาย อวัยวะยังอยู่ครบ เพิ่งรู้ว่า เราก็เป็นดารานำทวิภพ ทะลุกระจกได้ เยี่ยม
 
แล้วก็มีอีกอันนึง เรียกคนข้างล่าง ขึ้นไปเล่นอีก โชคดี รอดตัว
เพราะอันนี้ โชว์ของตัวโจ๊ก เค้าเล่นกลดึงยกทรงออกมา จากน้องผู้ชายที่ขึ้นไป 55 ฮากลิ้ง  
 
แล้วก็เล่นไปเรื่อยๆ จนจบ รวมทั้งโชว์ ประมาณ 1 ชม ได้
ออกไปถ่ายรูป ขอลายเซ็นต์เป็นที่ระทึก เอาไพ่ ทีเค้าร่อนๆ ในกล ออกไป ให้เค้าเซ็นต์
พี่ต้อมเลือก A.Spade ของเต้ยเป็น 5.Dimond (เป็นอันที่ร่อนมาโดนคิ้วเต้ยพอดี) ส่วนเราเป็น Joker  
พี่ต้อม เต้ย ให้ คุณทักซิโดเซ็นต์ ส่วนเราให้พี่ตลกเซ็นต์
 
 
Alcazar
ขับรถออกมา ยูเทิรน์ เล็กน้อย ก็ถึง อาคาซ่า อลังการมาก (ปราสาททักซิโด้ กลายเป็นกะต๊อบ ไปเลย) มีรถทัวร์จอดกันตรึม
มาเอาบัตร + ซื้อเพิ่ม ก่อน เหลือเวลาอีก 1.30 ชม. เพราะดูรอบ 3ทุ่มครึ่ง
เลยต้องเดินไปหาไรกิน (อีกแล้ว) ที่เดิม เซ็นทรัล นั่งคอฟฟี่เวริ์ด กินชาเขียว น้ำเปล่า วัฟเฟิล รอเวลา
แล้วเมื่อเวลาได้ที่ ก็กลับมา ราชวังอาคาซ่า ที่นั่งของพวกเรา เป็น V.I.P.
เวรี่อิมพอททั้นเพอเซ่น หาใช่ เวรี่อีเดียทเพอเซ่น ไม่
ฮอล์ใหญ่มาก จุได้เป็น ร้อยๆๆๆๆ คน มี 3 ชั้น พวกเรานั่งชั้นแรกแถวที่ 3 จากหน้า 
(VIP คือ ระหว่างที่คุณชม เค้าจะมีคนเดินเอาน้ำ โค้ก ส้ม มาเสริฟให้คนละแก้ว)
ทางเดินตรงกลางก็เต็ม เพราะเค้าใช้วางเก้าอี้เสริม อะไรจะขายดีกันขนาดนั้น
ปลื้มใจแทน สาวประเภท2 ของไทย ไทยแลนด์แคนดู อีกแล้วครับพี่น้องครับ
พวกที่นั่งตรงบันไดทางเดิน หัวบังมุมกล้องเรายิ่งนัก รูปเลยออกมาแบบ ตังมี(อุส่าห์นั่ง vip) แต่หัว(ต่างชาติ) มันมาบังเสียนี่
 
อลังการ นึกถึง หางเครื่องอาภาพร นครสวรรค์ ยกกำลัง 4
อันนี้เค้าแบบไม่ได้เป็นเนื้อเรื่องต่อเนื่อง แต่เอาใจทุกชาติ ทุกภาษา
มีทั้งไทย แขก ออสเตเรีย เวียดนาม เกาหลี จีน ยุโรป เกิลกรุ๊ปดีว่า ชิคาโก้ โชว์ชายหญิงในคนเดียว
นั่งเพลิดเพลินประมาณชั่วโมงนิดๆ ให้พออิจฉาเล่น
เกิดมาเป็นหญิงแท้จริงแสนลำบาก ชายตะหากแปลงกายได้สวยกว่าตรู นี่
ยังนั่งนึกอยู่ว่า จะมีผู้หญิงจริงๆ บ้างไหม ในโชว์?
 
พอเดินออกมา ก็จะพบ ผู้คนหนาแน่นมากๆ เพราะสาวๆ สวยๆ เซ็กๆ ซี่ๆ ยืนรอให้ถ่ายรูป
เสียตังนะจะบอกให้ หากอยากถ่ายด้วยระยะประชิด
แต่สำหรับเรา ไม่อยากเทียบให้หม่นหมองในจิต ขอถ่ายห่างๆ ดีกว่า
 
โชว์จบ
 
แต่พวกเรายังเดินทางไม่จบ พี่ต้อมอึดมาก ขับรถไม่มีบ่น  
ต้องขับกลับกรุงเทพ ส่งน้องๆ น้องๆ มันก็น่ารักกันทุกคน
หลับเป็นเพื่อนพี่ซะงั้น หุหุ ไม่ว่ากันนะพี่นะ ถึงหนูจะหลับก็ส่งกำลังใจไปให้ทางจิต
ถึงบ้านประมาณตี 2 ได้ ตื่นเช้ามา อัพบ็อก ขยันมากๆ 😉 
 
ต้องขอขอบคุณพี่ต้อมพี่สาวที่แสนน่ารัก น่ากอด มา ณ บรรทัดนี้ด้วยนะคะ
เลิฟยูว จรุ๊บๆ ^^
 
บทส่งท้าย
ชอบบทจบ ของคุณทักซิโด้ เค้าบอกว่า ดาวเหมือนมันจะไกล แต่เพียงเอื้อมมือไปคว้า คุณก็จะได้มา
(ในขณะที่พูด เค้าก็เอื้อมมือเปล่าๆ ออกไป แล้วก็คว้าดวงไฟเล็กๆ สีฟ้าๆ จากอากาศ มาใส่ถุง)
เหมือนกับเค้า ที่ฝัน แล้วก็ฝ่าฟันมาจนถึงทุกวันนี้ได้ นักมายากลที่ชนะการประกวดเยอะมากๆ
นักมายากล ที่พาธงชาติไทย ไปโบกบนเวทีต่างชาติ ณ เมืองต่างๆ ได้สำเร็จ
 
…ขอชื่นชม จากใจ คนไทยด้วยกัน…
 
 
Advertisements

3ห on tour : บางน้ำผึ้ง จนถึงป้อมพระจุณ

 
 
3 ห ทัวร์มาอีกแล้ว เวียนมาตอนครบรอบวันเกิด หรุย อีกแล้ว อย่างไม่ได้เจตนา 
พรุ่งนี้วันเกิดหรุย เกิดอยู่ได้ทุกปี ไม่เบื่อรึไงไม่รู้ คนเรา 
วันนี้ หลี เป็นเจ้าของทัวร์ เพราะเป็นต้นคิดเรื่อง ตลาดบางน้ำผึ้ง และป้อมพระจุณฯ
 
หลีนัดให้ หรุย มารับ หนึ่ง ที่สยาม ตรงดั๊งกิ้น โดนัทมีรู ตอน 7.30 เช้า
นัดที่ดีมากเพื่อน เพราะดังกิ้น ปิดปรับปรุงอยู่ ไม่มีที่นั่งสิงเลย
ไอ้เรารึก็ชอบมาก่อนเวลา ทั้งๆ ที่รู้ว่า เพื่อนมันต้องมาเลท (ไม่รู้ว่าใครโรคจิตกว่ากัน 55)
ก็ดีไปอย่างได้มีเวลา ไปยืนใช้บริการ ดอกหญ้า ฉวยนิตยสาร ฅ.ฅน มา1 เล่ม
หลังจากไปยืนอ่าน น้ำตาคลอๆ ก็เลยซื้อมาอ่านให้น้ำตารินที่บ้านอีก
อ่านแล้วมันตะเทือนจาย ยังไงก็บอกไม่ถูก อึ้งๆ ซึ้งๆ ตื้นตันๆ
รายการ คนค้นคน เป็นรายการดีมากๆ ที่เราไม่อยากดู มันทรมานต่อมน้ำตาเกินไป
(คนอะไร๊ มันจะ เซนซิทีฟ อย่างนี้)
 
เอาหล่ะ เข้าเรื่อง รับเราเสร็จ ก็ไปรับ และ รอหลีที่บ้าน พอหลีปิดประตูรถเสร็จ ก็ล้อหมุน
มุ่งหน้าโลด สู่สะพานวงแหวน ไปตลาดน้ำกัน
หลงทางเล็กน้อย อย่างพอให้ได้ เปิดกระจกถามทาง มอไซด์รับจ้าง หน้าตาใช้ได้
แล้วก็มาถึง TaDa…
 
ประเดิมด้วยอาหาร เรี่ยราด ตามทาง
ขนมครก ไข่นกกระทาครก เต้าหู้-เผือกทอด แจงฮ้อน
หอยทอดกะทะ ปากเป็ดทอดกรอบ เนื้อย่าง กาแฟปั่น พันซ์ปั่น น้ำเปล่า
กะเพาะปลา เตี๊ยวน้ำตก หมูสะเต๊ะ จ่ามงกุฎ ทองเอก … โอ่ย อิ่ม
 
หมดครึ่งเช้า ก็เตรียมเดินทางไปรับประทานอาหารเที่ยงต่อ (กินอีกแล้ว)
โดยจะมี เบ็ต และเอ๋ เพิ่ม มาร่วมทานด้วย
สถานที่กินอยู่ที่ ป้อมพระจุณฯ อันมีเรือรบ ลำเบ้อเร้อ ลอยอยู่ให้ปีนไปเชยชม
ลมเย็น กำลังสบายๆ ป่ายๆ ปีนๆ พอเสียวๆ จริงๆ หาเรื่องปีนให้ย่อย ก่อนสวาปามต่อ
 
สถานที่ทานข้าว เปิดโล่ง รับลมเย็นมากๆ หากไปต่อขนตาปลอมมา คงหลุดลอกออกแน่นอน
ลมแรงเหมือนตอน ซัมแครบ นึกถึงปีที่แล้ว จุดเทียนเค้กหรุยเท่าไหร่ ก็ไม่ติดซักที
ปีนี้เลยแก้ตัว ไม่มีเค้ก สิ้นเรื่องสิ้นราวไป
อากาศร้อนพอตัว กระหายน้ำกันมาก สั่งกัน น้ำอัดลม น้ำเปล่า น้ำมะพร้าว สั่งอาหารมาพอสังเขป
ทอดมันกุ้ง ต้มยำกุ้งมะพร้าวอ่อน (มะพร้าวน้อยไปหน่อย หลีเลยขูดเนื้อมะพร้าวใส่เพิ่ม)
กุ้งอบวุ้นเส้น กุ้งแช่น้ำปลา ปลาทอดน้ำปลา
สังเกตจากอาหารที่สั่งแล้ว วันนี้สังหารกุ้งไปหลายกองพัน
ปิดท้ายด้วย ข้าวเหนียว มะม่วง เอามาฉลองให้หรุยเป็นการปิดท้าย
แต่หรุยไม่ชอบกิน ไม่เป็นไร เพื่อนๆ กินถวายให้แล้วกัน
 
ช่วงระหว่างกิน จู่ๆ ก็มีเสียงดนตี ระทึกใจกระหึ่มขึ้น
มองไป มองมา ก็พอสาวนุ่งน้อยห่มน้อย ถือน้ำมะพร้าวออกมา 1 ลูก
ส่ายลีลาตามทำนอง พร้อมเดินตามจังหวะ มาเสริฟโต๊ะที่สั่ง พร้อมกับมีถูๆ คนสั่งด้วย อิอิ
นี่แค่สั่งน้ำมะพร้าวนะครับพ่อแม่พี่น้อง หากสั่งเบียร์ จะแดนซ์ขะหนาดหนาย โอ้ว บ่อยากจะคึด
หลีบอก โชคดีที่ตอนสั่งน้ำมะพร้าว ไม่ได้ลูกเสริฟพิศดารเยี่ยงนี้ เป็นลูกเสริฟหน้าเนทธรรมดา เลยพอรับมือไหว
มื้อนี้ก็ เลี้ยงให้หรุย แฮปปรี้เบิดเดย์ นะจ๊ะ มีฟามสุขมากๆ มีแฟน เร็วๆ (แต่อย่าเร็วกว่าเรานะ) ร่ำๆ รวยๆ ขับรถเก่งๆ ต่อไป สาธุ
 
พอจบ ก็แยกทางกันไป พรุย หนึ่ง เบ็ต ไปสยามต่อ
หลีไปกิน (อีกแล้ว) กะพี่ที่ออฟฟิต ส่วนเอ๋ ไป ไม่อาบ ไม่อบ มีแค่นวดอย่างเดียว
 
เรากะหรุย เดินสยามกันขาลาก เบ็ตแยกทางไปก่อน เพราะเมื่อมีแค่ 2 ทาง กับ 3 คน คงเข้าใจใช่ไหม
หรุยโคตรน่ารักเลย เดินชอปปริ้ง ซื้อเสื้อผ้าให้น้องสาวตัวเอง ประมาณว่าเป็น personal shopping เก๋มาก
และเมื่อถึงเวลา ขาหมดแรง ก็กลับบ้าน โดยหรุยมาส่ง
 
 
จบแล้วสำหรับวันนี้ ฮาดี 
เค้าบอกกันว่า เรื่องตลกที่สนุกที่สุด ก็คือ เรื่องที่มีเพื่อนร่วมหัวเราะด้วยหลายๆ คน นั่นเอง…ง..ง.ง.ง.. !
 

3rd ID

 
 
 
บัตรประชาชน
 
วันนี้ไปทำการต่อบัตรประชาชน ซึ่งมันควรจะต้องไปต่อตั้งแต่ เดือน พค. แล้ว
แต่ด้วย นานาข้ออ้าง ล้านประการเหตุผล จึงทำให้ล่วงเลยมาถึงวันนี้
แม่พาไปต่อที่ เขตนนท์ แถวบ้านมากๆ (เลยรู้เลยดิ ว่าบ้านอยู่เฉียดกรุงเทพ -_-)
ไปมันแต่เช้า เช้ากว่าไปทำงานอีก ถึงนั่น 7 โมงครึ่ง โดยประมาณ
เข้าไปเจอ ป้ายอย่างเบิ้ม ‘บริการด้วยน้ำใจ ยิ้มแย้มแจ่มใส คือหัวใจของเรา’
สถานที่โอ่อ่า ยิ่งนัก มีทีวี LG แบบบราเวียร์ (ไม่ใช่บราเซีย) ด้วย 2 เครื่อง แบน แต่ใหญ่ (หมายถึงทีวี)
ยังไม่มีใครมา หันซ้าย หันขวา หันหน้า หันหลัง อยู่ซักครู่
มีพนักงานมา เค้าเดินวางเอาของที่โต๊ะ แม่ทำเนียน เดินไปถาม ว่าแจกบัตรคิวกี่โมง
เอาหน้าไปให้เค้าเห็น กะว่า หากแจกคิวแล้ว ชั้นไม่ได้คิวแรก มีวีน แน่นอน
 
ซักพัก ก็แจกบัตรคิว 001 (เลขที่ออก) เริ่มมีคนทยอยมา เป็นน้อง อายุ 15
ดูออก เพราะน้องหน้าตาตื่นเต้น ประหม่า แบบว่าครั้งแรก ของหนู อ่ะค่ะ
กะเข้าไปให้คำแนะนำซักหน่อย เพราะเป็นผู้มีประสบการณ์ หุหุหุ
แต่น้องเค้ามากะมารดา และพี่สาว ขนกันมาให้กำลังใจ อย่างกะมาเชียร์ AF
แล้วคนอื่นๆ ก็ทยอย มาอีก เรื่อยๆ
กำลังนั่งนึกอยู่ว่า คนจะมากันเยอะๆ ทุกวันหรอนี่
บัตรประชาชน เค้าฮิตทำกันขนาดนี้หรือนั่น ว่าไหม
 
พอ 8.30 ก็เริ่มเรียก ทีละ 10 เบอร์ ไปในห้อง เบอร์ 1
เมื่อทุกคนนั่งประจำเก้าอี้แล้ว ก็มีพนักงานผู้หญิงมาแนะนำ
คล้ายๆ ดูแอร์ บนเครื่องบิน เวลาแนะนำเครื่องชูชีพ ทั้งหลาย
พูดคล่อง ชัดถ้อยชัดคำ มีอายคอนแทค กับผู้ใช้บริการด้วย ประหนึ่งว่า เวทีนี้หล่อนครอง
ท่าทางประกอบ ก็ไม่แพ้แอร์บนเครื่องดีๆ นี่เอง อืม แหล่ม
เค้าก็อธิบายประมาณว่า จะเรียกเบอร์ แล้วก็ไปนั่งโต๊ะ เบอร์ 1 นะคะ แล้วก็ทำตามขั้นตอน บลาๆ
เอาหล่ะ เริ่มเรียก
ขอเชิญหมายเลข 001 ที่เค้าเต้อ เบอร์ 1 ค่ะ
เจ๋งอ่ะ ณ ห้องเบอร์1 เชิญโต๊ะเบอร์ 1 ผู้ใช้บริการหมายเลข 1 ชื่อ1ฤทัย
 
ไปถึงก็ถาม ชื่อ นามสกุล อายุ ชื่อพ่อ ชื่อแม่
เอ๋า แล้วไม่ดูในใบที่เจ๊ ถืออยู่ในมือหล่ะคะ คุณพี่
ทั้งๆ ที่เจ๊ก็มีข้อมูลในคอมอยู่แล้ว จะถามย้ำคิดย้ำทำ กันทำไม๊
อ่อๆ เค้าคงกลัวว่า จะมีคนอื่นมาแอบทำบัตรแทนเรา กระมัง เลยสอบทานข้อมูล ว่าตัวเอง รู้จิงป่ะ
ดีนะ ไม่ปิดท้ายด้วยการบอกว่า ร้องเพลงชาติไทยสิคะ … ทึ่งโป๊ะ! (ตกลงมาทำบัตรต่างด้าว?) 
เสร็จจากโต๊ะนี้ ก็ส่งต่อไปอีกโต๊ะ โต๊ะนี้ไม่คุยอะไร ตรวจสอบเอกสาร แล้วก็โยนต่อไปอีกห้อง
ห้องถ่ายรูป ไปถึงห้อง ก็จะเดินไปฉากวัดความสูงเพื่อถ่ายรูป
พี่เค้าบอกว่า นั่งก่อนคะ สอบถามข้อมูลกันก่อน ว้า เราก็วิญญาณนางแบบสิง เห็นกล้องไม่ได้
นั่งปั๊มนี้วโป้ง ขวา ซ้าย เป็นโรงรับจำนำกันไป แล้วก็ให้ถ่ายรูป ถอดรองเท้า หลังชิด หน้าตรง
เชิดๆ เริ่ดๆ หน่อย แต่อย่ามากนะคะ เพราะสวย เริ่ด เชิด อด นะคุณน้อง (อันนี้เติมเอง)
ถ่ายเสร็จ ไม่เห็นถามเลยว่าพอใจรึเปล่า จริงๆ ควรให้ถ่ายซัก 16 แอ๊ค แล้วเลือก รูปที่พอใจที่สุด ถึงจะบริการด้วยน้ำใจของจริง
แล้วก็ไปนั่งโต๊ะถัดไป รอพนักงานมาปริ๊นบัตรให้
พอมีผู้ใช้บริการอีกคนเข้ามา พี่โต๊ะถ่ายรูป คงเพิ่งนึกได้ คว้าเอาผ้าปิดปากจมูก มาใส่
ใครเดินเข้ามาเห็น คนนึกว่า นี่ถ่ายรูปพวกที่มีโรคติดต่อทางอากาศ เป็นแน่
 
เอาหล่ะได้บัตรแล้ว เซ็นต์รับ ไปโต๊ะจ่ายเงิน ค่ะ 20 บาทขาดตัว
(ขอบอกนิดนึงว่า หากแจ้งว่าบัตรหาย แล้วไปทำใหม่ ภายในไม่เกิน 60 วัน จะไม่เสีย 200 บาท
เราเขียนเรื่องไปว่าบัตรประชาชนหาย เนื่องจาก โดนล้วงกระเป๋าที่เดอะมอลล์งามฯ เมื่อวันที่ 21 กค ที่ผ่านมา หุหุ) 
จ่ายตังแล้ว กลับมาโต๊ะตรวจข้อมูลอีกรอบ ก็เป็นอันเสร็จพิธี
 
เดินออกมาพินิจพิเคราะห์บัตรตัวเอง แล้วอืมม…
นะรู้ๆ อยู่ ถ่ายบัตรประชาชน  ไม่ใช่ america next top model จะได้โพสท่า จิกตา ได้อย่างใจ
เนื่องจากใส่เสื้อยืดสีขาว ลายมิกกี้เมาส์ แล้วรูปเอาแค่ประมาณช่วงอก
จึงเห็นส่วนบนของหูมิกกี้เมาส์โผล่มา 2 หู โค้งๆ ดำๆ ตรงลำตัวช่วงบนพอดี ดูทะแม่งๆ
มิน่า คนอื่นๆ ส่วนใหญ่จะใส่เสื้อคอปก ไปทำบัตร แม่เตือนแล้วเชียว มันจะได้ไม่ดูโล้นๆ
แต่เราไม่อยากเหมือนใคร เราอยากเป็นตัวของตัวเอง จึงได้อารมณ์และทรงผม เป็นตัวของตัวเอง
พร้อมด้วยครึ่งหูบนมิกกี้เม้าส์ สมใจ ไม่เป็นไร อีก 5 ปี ได้เปลี่ยน
 
 
พาสพอร์ท
 
ช่วงบ่ายๆ ไปกะพี่ ไปทำพาสพอร์ทของพี่ ทำที่ กระทรวงตปท แถวนนท์ เช่นกัน
ไปถึงบ่าย 3 เค้าปิดรับคิว 3.30 ยังไหว ยังไหว
เราจะทำด้วย แต่ยังไม่หมดอายุ เหลืออีก 3 ปี เค้าบอกว่า ไม่จำเป็นต้องทำครับ
ไม่ทำก็ได้ครับพี่น้องครับ แหม กะเปลี่ยนรูปใหม่ซะหน่อย
ปล่อยพี่ทำไป เรากะแม่ ลงมานั่งกินส้มตำ สั่งมากินมะละกอไปยังไม่ถึง 4 เส้น
พี่โทรมา บอกว่าเสร็จแล้ว โอ้วว เร็วค่อดๆ ไม่ถึง 20 นาทีดี เสร็จแล้ว
นึกถึงตอนเราไปทำ ที่เซ็นทรัลปิ่นเกล้า ไปต่อคิวแต่เช้า กว่าจะเดินตามช่องๆ เสร็จ ก็ไม่เร็วอย่างนี้
เห็นพี่บอกว่า ที่นี่ใหญ่มาก มีหลายโต๊ะ หลายช่อง ทำเร็วมาก บริการดีด้วย …. กู๊ด!
 
 
 
มิดไนท์เซลล์
 
แล้วก็มาเดิน เดอะมอลล์งามฯ ห้างที่เดินบ่อยที่สุดในโลก
มีมิดไนท์เซลล์ เริ่มวันนี้วันแรก ชอบมาก เทศกาลนี้ หนุกดี
งวดนี้ หากมีบัตร citibank select จะมี reserved ที่จอดรถให้ด้วย
แล้วก็ on top อีก 10% สมมติสินค้าลดอยู่แล้ว 20% ก็จะลดเพิ่มให้อีกเป็น 30%
เป็นกลยุทธ์ที่ดีมาก ของบัตรเครดิต เพราะทำให้คนถือดูมีอภิสิทธิ์ เยี่ยงไรก็ไม่รู้
เสมือนมีบัตรเบ่ง ตัวลอยขึ้นอีก 2 เซ็นติเมตร ในทุกๆ ครั้งของการรูดบัตร ประมาณนั้น
แต่เราไม่มีบัตรเครดิต (ซักยี่ห้อเดียว) อาศัย อินิสงค์ของพี่ แต่พี่ก็ทำบุญมาน้อย
มีแค่ citibank reward ไม่มีที่จอดรถให้ ต้องหาเอง แล้วก็ on top แค่ 5% (ก็ยังดี) 
 
ส่วนที่เราสนุกที่สุดก็คือ ก็นำเอาใบเสร็จมาแลกรางวัล
แล้วก็เอาคูปองเขียนชื่อ รอลุ้นโชค ยิ่งดึก รางวัลยิ่งใหญ่ เถือกๆ นั้น
ลุ้นมันมาเรื่อย แต่ก็ไม่เคยได้ 555 still ลุ้นไม่เลิกรา
เช่นเดียวกันกับวันนี้รอบ 6 โมงเย็น มี 3 รางวัล  กิ๊ฟ โวเช่อร์ 1พัน 3พัน 6พัน อย่างละ 3, 2, 1 รางวัล
มีเจ๊คนนึง ใส่ลงไปเป็นถุงเลย นัยยะว่าช๊อปมาเป็นแสน แหง๋มๆ
แล้วก็ตามหลักความน่าจะเป็น ชื่อเจ๊แก ได้รับการเรียกถึง 2 ครั้ง ในรางวัล 1พัน และ3พัน
แต่ต้องเลือกว่าจะรับรางวัลใด เจ๊แกทำหน้าตัดสินใจลำบาก นิดนึง แต่ก็เลือก 3พัน หล่ะ
ไม่ทำตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงเล้ย โลภเจงๆ
แต่วาสนาเจ๊แกคงติดเพดานแล้ว เพราะ รางวัลที่1 ตกไปเป็นของคนอื่น
เจ๊แก ก็สมควรได้นะ ใส่ไปเยอะมากๆ จริงๆ เห็นกะตา สงสัยทำตัวปั๊มชื่อ นามสกุล ที่อยู่ มาจากบ้าน หากเขียนคงมือหักไปแล้ว
อีนี่ ใส่ไป 5 ใบ ยังมีหน้ามายืนลุ้น อายเค้าไหมนั่น กรำเวง 555
พี่ถามว่า สนุกตรงไหนนั่น??!!!? ตอบไม่ถูก รู้แต่มันส์ลึกๆ สะใจดี ที่ไม่เคยได้โชคเล้ย ฮ่วย