My April

by Nicky

 
 
 
 
ภาคเช้า
 
เริ่มต้นเดือนแห่งความร้อน ด้วยกิจกรรมสร้างสรรค์ อีกแล้วครับท่าน
ประมาณว่าหลังจากเรียนจบ ตัวข้าพเจ้ายังไม่มีกิจกรรมที่ก่อให้เกิดรายได้
มีแต่ แอ๊ค-ทิ-วิ-ตี้ ที่เสียเหงื่อ และเงิน
หลังจากเดือนแห่งการทำ โมเสก จบลง อย่างเมามัน
ก็มีกิจกรรม ที่ หลีแนะนำ การเรียน คอร์ส เบเกอรี่ ใช่แล้ว Bakery ไม่ใช่คอร์สร้องเพลง
แต่เป็นคอร์ส อบขนมปัง ของสถาบันฝึกอาชีพแห่งหนึ่ง ที่ไม่ใช่ กอง ดอร์ง เบอล ของฝรั่งเศษ
หากแต่เป็นสถาบันฝึกอาชีพ ตรงบ่อนไก่ (ไฮโซมั่กๆ) หากไม่เรียนฟรี เราคงไม่แหกตาไป แน่นอน
คือเค้าจะมีหลากหลายคอร์สให้เลือก แต่พวกเราเลือกอันนี้ เหตุผลไม่สำคัญ ไม่ขอแจ้ง
 
อ่อ คอร์ส นี้ ระยะเวลา 1 เทอม = 2 เดือน เรียนเสาร์-ทิด 9 โมง – 3 โมงเย็น
ดูดิ เราจะไปเรียนได้กี่วัน ไม่แน่ วันนี้อาจจะอัพบ็อก เป็นวันแรก และวันสุดท้าย กร๊ากกก
 
วันนี้ไปถึง พอดีเลย 9 โมง เค้ากำลัง Orientation เสร็จพอดี (หรูหราสุดๆ มีปฐมนิเทศน์ ที่เราไปไม่ทันด้วย)
เจอคุณครูใส่ชุดเขียวๆๆ เต็มไปหมด นึกถึงต้วเองตอนเป็นเด็กประถม
ที่มีคุงคูมารอรับหน้า ประตูโรงเรียน แล้วเราก็เดืนหน้าเอ๋อๆ เข้าไป
ก็ได้รับคำถามว่า "เรียนอะไรคะหนู"
นึกอยู่แป๊ปนึง แล้วตอบว่า "เบเกอรี่ค่ะ" พร้อมกับยิ้มหวานๆ 1 ที (เพื่ออะไรฟร่ะ ครูเป็นปู้สาว)
คุงคูก็ชี้มือ ไปทางจุดที่จะเกิดเหตุ  เราก็เดินไปไม่รอช้า และไม่รอ หรุย ไม่รอหลี รู้ว่ามัน 2 ตัว คงอีกพักใหญ่
พวกบ้านใกล้ มักได้ใจ 9 โมง เพิ่งออกจากบ้าน ชัวร์ป้าดดด
 
 
ตัดมา ณ จุดเรียน
อาจาน ผู้ชาย สะอาดใส ชื่อ David เท่ห์โคตร ชื่อฝาหรั่งสุดๆ ถ้าตอนชื่อไทยสุดๆ แกรจะชื่อว่า เดวิช
ชื่อเล่น คือ อจ.บุ๋ม ประวัติคร่าวๆ จบ ด้านอาหารนี่แหล่ะ แล้วไปเมกา แล้วก็ อยู่ รร. ประสบการ์ณก็หลายสิบปึอยู่ ตามนั้น
 
เรียนกันประมาณ เกือบๆ 20 คนได้ เหมือนตอนเรียนโท เพราะคละเคล้า หลายหลายหน้าตา และอายุ
ผู้ช่วย อจ. ก็มีเมนู ให้เลือก อ่าฮ้า มี ชิฟฟ้อนเค้กโรล กะ คุกกี้เนยสด
เราก็ไม่รอช้า มั่นใจ หลังจากแอบสังเกต ส่วนผสมแล้ว ชิฟฟอนเค้ก นี่แหล่ะ สั้นดี ชี้เลือกทันใด
แล้วก็ แบ่งกลุ่มกันไป ชิฟฟ้อน มาทางข้าพเจ้า คุกกี้ ไปอีกทาง
เค้าก็ชี้ๆ ว่าอุปกรณ์ วัตถุดิบอะไรๆ อยู่ตรงไหน หยิบตวงกันตามสูตร
โชคดีมาก มีน้อง X ซึ่งรู้จักกัน ณ ตอนนั้น เอ่อ น้อง X เป็นปู้ชาย ที่หน้าหวาน กริยามารยาท เรียบร้อย
คอยให้คำแนะนำ เพราะเรา งกๆ เงิ่นๆ อะๆ คิดดู
บรรทัดแรก แป้งเค้ก 300 gr เราก็หันไปถามผู้ร่วมกลุ่มว่า ตวงใส่ถ้วยไหนดี
น้องแกร ก็บอกว่า เอ่อ พี่ น่าจะใช้ตราชั่ง ดีกว่ามั๊ง โอเคร ชั่งๆ กันไปส่วนผสมต่างๆ
ผ่านไปๆ ถึง ตอกไข่ (ตอนนี้หรุยมาพอดี) ต้องแยกไข่ขาว 15 ไข่แดง 15
หยิบไข่มาได้ เอ๋า แยกไงฟร่ะ กำลังหา กระชอน มากรอง
น้อง X ผู้ซึ่ง กำลังชั่งผงต่างๆ ก็หันมา แอบจิกด้วยหางตา พร้อมกับบอกว่า ให้ใช้เปลือกช่วย
คือตอกไข่ออก แล้วเทไป เทมา ไข่ขาวก็ไหลออกมาเอง
คุณผู้ช่วย อาจาน หันมาก็บอก ใช้มือก็ได้ค่ะ ให้มันออกตามง่ามนิ้ว
เอาเลยหรุย เพื่อนมาแล้ว ทำเลย หุหุ
(ตกลง ชั่งวัตถุดิบ เราก็ไม่รอด ตอกไข่ก็ไม่ผ่าน กรำ)
ผ่านไป ถึงช่วงผสมแป้ง หลีโผล่มาพอดี มันโผล่มาพร้อมกับความรู้ที่มากล้น
เนื่องจาก เคยประกอบกิจเล่นๆ อยู่ที่บ้าน เก่งกว่าอาจาน ว่างั้น
ทำๆ กันไปเรื่อยเปื่อย เฮฮา ตามสูตร จนออกจากเตาอบ พร้อมขาย
อ่อ ล้างอุปกรณ์ด้วย เรียกว่า ทำแต่ต้นจนจบจริงๆ
 
พอๆ ขี้เกียจเล่าเยอะ
เอาเป็นว่า วันนี้ ทำ 3 อย่าง นอกจาก 2 อย่างที่เล่า ก็มี ขนมปังใส้หมูหยองพริกเผา
ปั้นกัน ได้ …. มั่กๆ
อารมณ์แบบ ต่อไปนี้ ตรูจะไม่ซื้อเบเกอรี่ กินอีกแล้ว หากไม่เห็นเบื้องหลังการทำ
มาทำโชว์ให้ดูเลยดีกว่า ถ้าดูแล้วสะอาดจริง ตรูจะซื้อกิน
ขนาดของตัวเอง ทำเอง ยัง งง ๆ กินไม่ลง กร๊ากๆๆๆๆๆ
จริงๆ คือ วันนี้มันคงหลายมือไปหน่อย แล้วแบบ นะ คนทำไม่เป็น ไปกะจุกตัวรวมกัน
มันก็ยิ่งเป็นภาพที่แบบ ฮา………… มาก ไม่เห็นเอง ไม่รู้หรอก ขำว่ะ
หวังว่าอาทิตย์สุดท้าย คงทำได้เซียนกว่านี้
 
เออ มีสอบด้วย ขอบอก เครียดแน่ๆ Compre สอบมา 5 รอบ กว่าจะผ่าน
แล้ว bakery จะต้องสอบกี่รอบหว่า??!?!??!? แกรกๆ -_-”
 
ทำเส็ด ซื้อกินกันเอง แล้วก็แอบไปซื้อ ห้องเรียนข้างเคียง
อาหารคาว อาหารว่าง กินกันให้หนำ
จบแล้ว 1 วัน ได้มา 3 สูตรแระ คิดว่าจะเปิดกิจการเร็วๆ นี้ หรุยบอกแล้วว่า
"คิดการใหญ่ ใจต้องเหี้ยม!!!!" (มี ม.ม้าด้วย อย่าให้ตก)
 
 
 
ภาคเย็น
 
พอเรียนเสร็จ ก็ไปทานอาหาร ที่ คาร์ฟู (หากพวกเราเรียนทำอาหารคาว ก็คงไม่ต้องซื้อเค้ากิน ว่าม๊ะ)
เดินซื้อถ้วยใส่วัตถุดิบด้วย รู้สึกว่า ถ้วยที่เรียนไม่พอ ซื้อกันเองเลย ซะงั้น
กรุ๊ปใหญ่ไฮโซ รสชาติไม่สำคัญเท่า อุปกรณ์สวยงาม และลีลาเด็ด 555
 
 
ภาคค่ำ
 
ต่อด้วยเดินงานหนังสือ ปีนี้ซื้อน้อยกว่าทุกครั้ง
คร่าวๆ ที่หิ้วมา
1. ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า : เล่มนี้สุดยอด ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนในชีวิต
ได้ยินครั้งแรก ที่บูธผีเสื้อ ณ วันนี้นี่เอง ไม่เพียงหลังปกที่จารึกว่า
          "ในชั่วชีวิตหนึ่ง
           หากสวรรค์ทรงอนุญาติให้อ่านหนังสือได้เพียงเล่มเดียว
           จงเลือกเล่มนี้เทิด ชีวิตจักไม่ตายเปล่าแน่แท้"
เท่านั้นยังไม่พอ คนขายมันยังบลิ้วอารมณ์อีกว่า
"เป็น limited edition นะครับ พิมพ์เพียง 2,000 เล่ม
ปกสีเหลืองสวยงาม หากท่านกลับมาวันหลังคงไม่ได้เห็นอีกแล้ว"
"ไปแล้วนะครับ นั่นๆๆ 1 เล่ม ซื้อไปแล้วครับ"
"ไปแล้วครับ 2 เล่ม คุ้มค่าแน่นอนครับ"
เรากะหลี มองหน้ากัน และพูดว่า "เอาว่ะ ซื้อก็ซื้อ" …คนข้างๆ หันมาขำ
 
2. เพชรพระอุมา : อันนี้อยากได้มานานแล้ว
แต่วันนี้ซื้อแค่ เซ็ทแรก เล่ม 1-4 ปีหน้าค่อยซื้ออีก
ค่อยๆ สะสมไป ซักวันคงครบเซ็ท ครึ่งร้อยเล่ม ได้ข่าว
 
3. ตะลุยไปกับกองทัพ ซูชิ : แน่นอน เราชอบกินอาหารญี่ปุ่น
รู้อะไรๆ เกี่ยวกับมันไว้ ก็คงไม่เสียหลาย
 
4. พาสต้า จากมะกะโรนี ถึงสปาเก็ตตี้ต้มยำ :
ชอบกินพาสต้ามาก โดยเฉพาะสปาเก็ตตี้ จึงหวังว่า หนังสือเล่มนี้
คงช่วยให้เราไม่ต้องหากินนอกบ้าน ทำกินเองได้ อย่างมีความสุข
(เบเกอรี่ เอาให้รอดก่อนนะเพื่อน ไฮโฮปมั่กๆ)
 
5. ของเล่นไม้ : อันนี้ก็ของโปรด วันนี้ควักตังซื้อ อูโน่ สแต็ก เวอร์ชั่นคนไทย ทำจากไม้
ประมาณว่า สามารถพัฒนาสมอง และฝึกสามาธิได้ (มั๊ง)
 
6. โป๊ดก๊าด : ของโปรดอีกแล้ว (ตลอดเวลามากๆ)
สิริรวม นับได้ 27 แผ่น หลากหลายลาย และลีลา จากหลายหลายร้าน
อันที่ชอบสุดคงเป็น รูป Pug 2 ตัว คล้ายๆ จะขี่กัน น่ารักมากๆ
อันที่ชอบสุดอีกคงเป็น โป๊ดก๊าด อักษรเบลล์ ไม่เคยเห็นมาก่อน เช่นกัน
อันอื่นๆ ก็ชอบ ช๊อบ ชอบ ไม่ชอบคงไม่ติดมือมา
 
7. ปกพลาสติก ใส่หนังสือที่ซื้อมา เพิ่งรู้ว่ามันขึ้นราคา มากๆ
สนนราคา 8-12 บาท ต่อปก ไม่ทราบว่า เป็นพลาสติกนำเข้าหรืออย่างไร
(ทำบ่นไป แต่ก็ซื้อ เพราะขี้เกียจเดินหาร้านอื่น)
 
เรากะหลีกะหอบหิ้วกันหนุกหนาน จนหลีหมดริดเดช นั่งกองเป็นคุณป้าว้ย 80
จึงโทรตามหรุย ที่เลือกแผนที่อย่างเมามัน (ของโปรดมันมากๆ หนังสือแผนที่ต่างๆ ซื้อตลอดเวลา)
แล้วก็ไปขึ้นรถ มากินอาหารมื้อค่ำ ร้านลี่ ก๋วยเตี๋ยวปลา
 
 
ใกล้นอน
 
หรุยขับรถมาส่ง ขึ้นทางด่วน
ไปผิดด้าน ต้องไปแจ้งวัฒนะ แต่เลี้ยวไปพระราม 9 (บ้านใครฟร่ะ ไม่ยอมบอกทาง — อ้าว บ้านตรูเอง)
พอลงดินแดงได้ เข้าช่องผิด แทนที่จะไปพงษ์เพชร ไปโผล่บางซื่อ (บ้านใครฟร่ะน่านน—ตรูอีกแล้ว)
จากบางซื่อ กว่าจะงม หาทางกันได้ ก็หลากหลาย ทางโค้งชีวิตให้ต้องตัดสินใจ
สุดท้าย คุ้นๆ ทางบ้านเราแล้ว ไชโย้ ถึงซะที
แต่หลี คงไม่ดีใจด้วย เพราะ มานง่วงงงงงงงง 55555
 
โอเช จบแล้ว วันนี้ ชอบจัง ทำอะไรได้ หลายๆ อย่างใน 1 วัน บ้าพลังดี
ไปนอนดีกว่า พรุ่งนี้อาจานนัด ไปนวดแป้งตอน 8.30 น. เจรี๊ยกกกก…
 
Luv ya my friends !!!!
 
Advertisements