3 ห ทัวร์ ตอนที่ II {เมืองโบราณ}

by Nicky

 
 
 
ขอกล่าวสวัสดีทุกๆ ท่าน ยังพอจำ 3 ห. ทัวร์ กันได้ไหม?
ปล. ว่า วันนี้ มีเพิ่ม มาอีก 2 ลูกทัวร์ แต่โผล่มาตอนท้ายๆ คือ คู่สวีท เบ็ต+เอ๋
เพื่อให้เข้ากรุ๊ป ควรเปลี่ยนชื่อเป็น เห็ด กะ เห๋ ตามนั้น
 
คราวนี้ หรุย หลี หนึ่ง จะพาทุกๆ คน ไปสู่ จ.สมุทรปราการ
ณ สถานที่เรียกขานกันว่า เมืองโบราณ อาน อาน อานนนน…. (ทำเสียงเหมือนพูดอยู่ในตุ่มด้วย)
 
 
เข้าที่ ระวัง ไป…
จุดเก็บพลพรรค เริ่มต้นจาก
หะหรุย เจ้าของพาหนะ ตั้งต้นที่ ศูนย์สิริกิต์ งานน้องหมา พาเพลิน
และนัดหมาย จะมารับ หะหนึ่ง ณ สยามเซ็นเต้อ ประมาณ บ่าย 2
(ซึ่ง มันโผล่มาจริงๆ 3 โมงก่าๆ ไปแล้ว ส่วนเรา สะเหร่อ มารอเพื่อน ตั้งแต่ บ่ายครึ่ง
เลยต้อง นั่งเหล่เด็กๆ ไปตามเรื่องตามราว คราวป้า 555 —
แต่ มันมีขนมน้องหมา มาอุดปาก กอลลั่ม
เลย ไม่อยากจะ ถากถาง ถึงการมาช้าของมันมาก เด๋ว มันทวงขนมคือ โหะๆๆๆ)
 
เมื่อ รับเราขึ้นรถ ก็พุ่งตรงไป บ้าน หะหลี ซึ่งนอน อืด รออยู่
ครบทีม มุ่งหน้าขึ้นทางด่วน ตรงดิ่งยังสถานที่ปลายทาง
 
ระหว่างนั้น เห็ด กะ เห๋ กะลัง ปัดกวาดเช็ดถู เรือนหอ กันอย่างรักใคร่กลมเกลียว
และมีหน้าที่ซี้อเค้ก วันเกิด มา สะใภ้หะหรุย ตอนกินข้าวเย็นด้วย
คงเป็นเค้ก ที่ หวานน่าดู … อิจฉา…วรุ้ย
 
พอตัดกลับมาที่รถ 3 ห.ก็ถึงจุดหมายพอดิบ พอดี
ซัก ประมาณ 5 โมงได้มั๊ง 
 
 
ถึงแล้น
TADA!!! เริ่มต้นเพียงคนละ 150 บาท ค่าเข้าชม
เงิน 150 นี้ ท่านจะได้จักรยาน คู่เท้า
ซึ่งเลือกได้ว่า อยากเป็นแม่บ้าน หรือ เสือหมอบ
แน่นอน ว่า หะหรุย เป็นเสือหมอบ ตัวเดียว ตัวใหญ่ด้วย
เราสอง ขอ จักรยานแม่บ้าน มีตะกร้า ไม่เท่ห์หรอก แต่ ขี่สบายกว่า
เท่ห์มันกินไม่ได้ครับท่าน อย่าลำบาก ลำบน กันมาก เป็นพอ
 
หรือ หากท่าน ร่ำรวยกว่านี้ซัก 50 บาท
ท่านจะได้ ขับรถ กอล์ฟ คันเล็กๆ ขับสบาย นั่งเพลิน เที่ยวชม เรื่อยเปื่อย
 
ไม่ต้องแปลกใจ ว่า ผู้มีฐานะ (ยากจน) อย่างเราๆ ทำไมเลือก ปั่นรถสองล้อ
ก็เพราะ การขี่จักรยานนั้น ทำให้พวกเรา ….
‘เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตอน 14 อีกครั้ง’ 5555555 พี่เสกบอกมา
(แต่การที่พี่เสก ตบพี่น้อย-พรู นี่ก็ช่างเหมือน 14 อีกครั้ง จริงๆ วุฒิภาวะ น่ะพี่ –> กะทู้นอกเรื่อง)
 
เอาหล่ะ
เนื้อที่ 800 ไร่ ในเมืองโบราณแห่งนี้
ท่านผู้รู้บอกว่า ขับรถยนต์ แบบ ไม่แวะจอด คือ ขับเรื่อยๆ ใช้ตาเหล่ๆ เอา
จะได้รอบครบ ก็ประมาณ 3 ชั่วโมงด้วยกัน
กระไรเล่า 3 ห. ปั่นจักรยาน ความเร็ว แซงเต่าได้อย่างสูสี
แถมถ่ายรูป มันทุกแลนด์มาร์ก คิดสิ ว่าจะได้ซัก กี่เมตรกัน
หุหุ มันโดนจำกัด ด้วยเวลาอีกต่างหาก
เพราะมันปิด 6 โมง แป่ววววววววววว วาว วาว วาว … ก็ โบราณกันแบบ ผิวๆ คงพอ
อยากโบราณให้ครบ คงต้องไว้คราวหน้า
หรือ อยากโบราณแบบลัดๆ ก็ นั่นเลยพี่ ซื้อ หนังสือ แผ่นที่ เมืองโบราณ
มันจะบอก ว่าจุดไหนมีอะไรบ้าง
คือ ตามจุดต่างๆ มันจะเหมือน จำลอง สิ่งก่อสร้าง ฯลฯ ที่โบราณ ขึ้นชื่อ
ของสถานที่ หรือจังหวัด ต่างๆ มา ทำเสมือนจริงไว้
เหมือนจริงๆ นะ สวยด้วย บางอันมีสีซีดๆ ลอกๆ หน่อย ดูโบราณ คร่ำครึ ดี
 
ส่วนที่เราชอบ ก็คงเป็นด่านแรกๆ (เพราะไปได้แค่นั้น)
คือ ตลาดโบราณ แต่ คนขายของ ดูหน้าตาสมัยใหม่ พอตัว
จะมีทุกอย่างหล่ะ บ้านช่อง ร้านตัดผม ร้านขายทอง ขายขนม ของเล่น และอื่นๆ
(จงเติมคำว่า โบราณ ใส่ท้ายทุกคำด้วย) มันก็จะดูเก่าๆ อาร์ตๆ หน่อย
 
ขี่เล่นไป ถ่ายรูปไป กันเพลิดเพลิน จำเริญใจ 
และแล้นนน เห็ด กะ เห๋ ก็โทรมา เกือบ 6 โมง
เลยต้องห้ามปราม ไม่ให้เข้ามา เนื่องจากจะเสีย 150 โดยใช่เหตุ
ยังอาจจะ วนหากันไม่เจอ เห็ด+เห๋ อาจจะหลง ในกระท่อมร้างกลางป่า กลางพายุฝนก็เป็นได้
เราจึงควรตัดไฟแต่ต้นลม โดยการรีบปั่นออกไปหามันเองดีกว่า
 
 
ดินเน้อ
หลังจากเห็นหน้ากัน ความหิว ก็มาเยือน
บางแสน 2 คือ ที่ฝากท้องของพวกเรา
 
TADA!!!!!!!!!….
"Some crabs resturant"
แปลสิเคอะ นักเรียน ว่าร้านอาหารนี้ ชื่อไทย ควรตั้งว่า อย่างไร
 
ติ๊ก
ต่อก
ติ๊ก
ต่อก
.
.
..
…..
 
เฉลยค่ะ – ร้านอาหาร "บางปู"-
กร๊ากกก อย่าเสร่อ แปลว่า ปูบางตัว นะคะนู๋ๆ
ชอบมากมาย อ่ะ ชื่อนี้ ซัมแครบ – บางปู อืมม์ ช่างกล้านัก
 
บรรยากาศจะติดทะเล มากๆ เปิดโล่ง ไม่มีหลังคามาคลุมหัว
มีลมกรรโชก อย่างแผ่วเบา แดดอ่อนๆ ละเลียดผิว ให้พออบอุ่น
พนักงานเสริฟ เดินไป เดินมา ซัมแครบ กันยิ่งนัก
หากชำเลืองตาไปทางทะเลแบบไม่ตั้งใจ ก็เห็นฟองขาวๆ กำลังม้วนตัว
หยอกล้อ กับเหล่าปลาเล็กปลาน้อย ที่ว่ายทวนน้ำอยู่
แถมบนร้าน ยังมีแก๊งค์เด็กส่งเสียงเจรี๊ยวๆ เล่นเครื่องบิน แบบ ว่าว คงพอนึกออก
พวกฝีมือแย่ ก็มันทำเครื่องบินโฟม ตก ใส่กาบาน คนนั่งกินอาหารอยู่
น่าจับเครื่องบินเด็ดปีก เด็ดหาง จิ้มน้ำจิ้มซีฟู๊ด ยิ่งนัก
 
อาหารที่สั่ง มีดังนี้
กุ้งทะเลอันดามันย่าง 1 โล / ปูม้าพลังสูงนึ่ง 1 โล / ปลาหมึกคราเค้น (แบบ pirate of carribien) นึ่งมะนาว
/ ต้มยำรวมโคตรทะเล น้ำข้นครั่ก / ปลากะพงทอดน้ำปลา 2 จาน (หะหรุย ชอบ เบิ้ล)
/ยำหอยเบ็ต ทั้งเล็ก ทั้งดำ เอ๊ย ยำหอยแครง / ส้มตำปูม้าพลังสูงกว่า 
/ทอดมันปลาโลมา (อันใหญ่โคตร) …. เท่าที่จำได้นะ น่าจะมีแค่นั้น … แต่เหมือนจะมีอีก
แล้วก็ น้ำ กะ เบียร์ไฮเนกั้ง (ให้มันเป็นสัตว์ทะเลด้วย เข้าบรรยากาศ)
เบียร์เนี่ย หะหลี อยากกิน แต่มันกินไปแก้วนึง ที่เหลือ หรุยเหมา
เออ ทางร้านใจดี แถมน้ำมะนาว ใส่ขัน มาให้ด้วย
แต่พวกเรา ฐานะดี อยู่แล้ว เอามาล้างมือดีกว่า ไฮโซกว่ากันเย๊อะ ฮุๆๆ
เพิ่งนึกอยากถ่ายรูปอาหาร ตอนที่กินกันไปแล้ว ถ่ายเป็นซากไว้แล้วกัน
 
กินกันอย่างสวาปาม หมดโต๊ะ ถึงเวลา
ทำตามแผน สะใภ้ หะหรุยด้วยเค้ก สะใภ้ กันมากๆ
หะหลี หะเห็ด กะ หะหนึ่ง เหินไปหอบเค้ก ที่รถ เห๋ หาให้ หรุย
(สังเกตๆ ห. หมด.. เพื่ออะไรมิแซ่บ..)
 
เดินมา แถวๆ เตา ที่ช่างปิ้งกำลังประกอบพิธี ปิ้งอาหารทะเล
ถัดจากโต๊ะมาพอควร ไม่คิดว่าจะมีใครสังเกตได้
พยายามจุดเทียนอยู่ ล้านเจ็ดสิบเอ็ดรอบ
จนพ่อครัวช่างปิ้งทนไม่ได้ เอาถาดมาให้
ทีแรกนึกว่า เอามาให้ฟาดหัวกันแบบตลก
เพราะ 3 ตัวนี้ จุดไป ขำไป อย่างไร้สติ
แต่พอเริ่มสังเกตได้จากแววตา ผู้ให้ เลยรู้ว่าเค้าเอามาให้บังลม
 
ถาดก็เอาไม่อยู่ครับพี่ ลมทะเล ช่างชอนไช พัดดับโหม๊ดดดดดดดดดด
เลย เดินมาแบบ ปักเทียนมืดๆ ที่เคยผ่านการมีแสงสว่าง มาร้องเพลง HBD 
หรุย กะ เห๋ นั่งขำ อยู่ บอกว่า 
‘สะใภ้โคตร ตรูเห็น พวกเพื่อน ก้มๆ เงยๆ มีแสงวาบๆ ตามตัว อยู่ตรงโน้น
ทำลิงไรกันนั่น จุดไม่ติด ยังดันทุรัง’
ประมาณว่า ไม่อายเค้าหรอ นั่งแสงวาบๆ เป็นกระสือกัน
คนอื่นเค้าก็มอง ว่าอี 3 ตัวนี้ วับๆ แวมๆ ไรอยู่ตรงโน้น
แถมเดินมา ด้วยเทียนดับๆ อีก mission ล้มเหลว ตึ๊งโป๊ะ!
กร๊าก….
ถ่ายรูป เป็นที่ระทึก กะเค้ก ได้ 2 รูป แบบมัวๆ แบต หมดซะงั้น
แต่ชีวิต นอกแผ่นฟิลม์ ยังโลดแล่นต่อไป
 
เค้กวนิลา ก๋ากั่น อร่อยมาก เจ้าภาพ ฟาดไป 3 ชั้น (ไม่ต้องกลัวอ้วนเลยเพื่อน)
 
เช็กบิลที่หัวใจ เหลือเท่าไหร่ไม่ต้องทอน
2045 ไม่ใช่ พ.ศ. เกิดใคร แต่เป็นค่าอาหาร ที่พวกเรา เลี้ยงหะหรุย
อร่อย ฮา และ ซัมแครบ
 
 
กลับกรุง
และแล้ว เห็ด กะถูก เห๋ เฉดหัว ให้กลับกะพวกเรา เนื่องจากสิ้นรัก หมดสวาท
(เป็นการใส่ความของ นังอิจฉา)
 
อาการเดิม นั่งเมาท์ กันอย่างเมามัว ทัวร์นรก มาก
 
ตกลงกันว่า ไปนั่งชิงช้าสวรรค์กันดีกว่า
คงเคยเห็น ชิงช้าสวรรค์ ที่สวนลุมไนท์ ที่สูงเสียดฟ้า ท้านรก มากๆ
หะหรุย หะเห็ด หะหนึ่ง คุยกันว่าอยากเล่น
ขับรถเข้าไปวนหาที่จอดรถแระ
แต่นังหะหลี เกิดอาการ ขี้เหนื่อย อย่างแรง
จริงๆ แล้ว มันเป็นข้ออ้าง เรื่องจริงคือ
อยากกลับบ้าน ไปอาบน้ำ นอน คุย (โทสับ)
กะแฟนบนเตียง(ใครเตียงมัน) ที่บ้าน (ใครบ้านมัน)
เพราะปกติ ต้องอาบน้ำพร้อมกัน ขึ้นนอนพร้อมกัน
(ไอ้ขี้เว่อร์…ฮึ่มๆ)
 
ปรากฎว่า ความรักชนะทุกสิ่ง
หะหรุย ต้องเลี้ยวรถออกมา เพราะขี้เกียจฟังมันพร่ำเพ้อ
ละเมอ ครวญหา การอาบน้ำ และขึ้นนอนเตียง กะแฟน  
ก็เลยได้แค่มอง ชิงช้าอยู่เบื้องหน้า แต่หาได้ขึ้นไม่ กรำ เวงแต้ๆ เซร็งเจรี๊ยวเลย
 
การกลับบ้านก็เกิดขึ้น แวะที่ออฟฟิตเห็ด มันเอาร่มไปเก็บ แล้วก็ส่งเห็ดต่อที่บ้าน
ส่งหะหลีที่บ้าน ได้เห็น เป้าตุง ด้วย
(เป็น ปักกิ่ง ขนยาว น่าตาน่ารัก กว่า พ่อมัน ที่ชื่อเปา-เปา มาก
เปาๆ เป็นปักกิ่ง เหมือนกันแต่ขนสั้น เพราะหลี ลำเอียง รักลูกไม่เท่ากัน
ขนาดอุ้มออกมาอวด ยังอวดแค่ เป้าตุง อย่างเดียว แต่ มันก็น่ารักกว่าจิงๆ แหล่ะ)
และ ถึงบ้าน ข้าพุเจ้า ก็เฉียด เที่ยงคืนได้
หะหรุยก็ขับรถกลับบ้านโดยสวัสดิรูป
 
++++++++++++++++++++
 
ตอนขี่จักรยาน ก็เหมือน 14 แต่ ตื่นมา ก็ 40 ดีๆ นี่เอง ปวดเมื่อยแท้ๆ หลานๆ เอ๊ย
ถ้าขี่รอบเมืองโบราณครบ สงสัยได้ ฝังตัวเองเป็นวัตถุโบราณอยู่โน่นแน่ๆ
 
++++++++++++++++++++
 
หะหลี ใส่เสื้อได้ ชนะเลิศ มาก
เป็น polo สีแดง มีจรเข้ ลาครอส ปักอยู่
กรุณา อย่า มอง แค่ ผิว เผิน
เพราะ look are always deceiving
แท้จริงแล้ว มันคือ เสื้อ จรเข้ 2 ตัว ปั๊ปปั๊ม กันอยู่
เป็นแบบประตูหลังด้วย คือ ตัวล่างนอนคว่ำ ตัวบนก็คว่ำ ขี่อยู่
หลี จึงเรียกเสื้อตัวนี้ว่า เสื้อ :Yet-เข้ :
มันช่างสร้างสรร ซัมแครบ เสียนี่กระไร
เพื่อน ป.โท ของหลี ทำขาย สังกัด รั้วจามจุรี ตัวละ 250 บาท เหอๆ
ไม่รู้ยังมีเหลือไหม จะได้มี Yetเข้ กะเค้าบ้างงงง กรั่กๆๆๆ
 
++++++++++++++++++++
 
พอหอมปากหอมคอ แค่นี้แล้วกัน
ไว้มีการเดินทางของ 3 ห.++  อีกเมื่อไหร่ ได้เจอกันแน่นอน Y(^^)Y.
 
รูปกำลังเดินทางมา รอซักกะนิด ซักกะโหน่ย
คราวนี้ สวยนะ เหล่านางแบบคอนเฟิม ! 555
 
จบข่าว!
 
Advertisements