Party-fantasia

 
 
:-: credit :-:
 
 
การร้องเพลงมาราธอนเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมานั้น
จะประสบความสำเร็จอย่างงดงามเยี่ยงนี้ไม่ได้เลย
หากปราศจากผู้มีอุปการะคุณ ดังต่อไปนี้ ;
 
คุณเก๋ : ผู้มีพี่ชายที่น่ารัก มากๆ มากๆ
 
คุณอั้น : เจ้าของบ้าน เอื้อเฟื้อสถานที่ปาร์ตี้ ให้ ฉาวๆ จ๋วยๆ หนุ่มๆ หล่อๆ ได้เข้าไปแผลงฤทธิ์
 
บ้านคุณอั้น : สถานที่ที่ทำให้พวกเรางง ว่า สิ่งที่พวกเราอาศัยอยู่นั้น สามารถเรียกขานคำว่า บ้าน
ได้เหมือนกับที่เรียกที่อยู่ของอั้นว่า บ้าน เหมือนกันได้หรือไม่
 
คุณหญิงน้ำ : การเลือกเพลง อย่างขมักเขม้น และขอบคุณสำหรับลิปกรอส ถ้าไม่ได้น้ำ เราคงแย่
 
อิสราภรณ์ พรรณราย : ลีลา B-boy เด็ดๆ และเพลงคู่ สุดแสนประทับใจ… (ยุ้ย)
 
นาตาลี ยุ้ย : อุตส่าห์ปลีกตัว จากการดูเรือนหอ ราคา manyล้าน เพื่อมาร่วมล่าฝันโชว์พลังเสียง
 
พัต-นะ : ซีดี เพลงที่ตายกี่ชาติก็หาไม่ได้ ถึงแม้มันจะกลับก่อนเพราะ ห่วงเรียนมากกว่า ร้องเพลงก็ตาม
 
กาเลท : สปิริต แรงมาก ตรงดิ่งจากการ outing กับลูกค้าที่ ปราณบุรี พอถึงกรุง ก็จับแท็กซี่ เพื่อมาจับไมค์ในทันใด
 
1ฤทัย : ขอบคุณตัวเอง ที่มีเดือนเกิดใกล้ที่สุด ใช้เป็น topic/ข้ออ้าง ให้เพื่อนๆ ได้มารวมกลุ่มกัน
 
และ อีก 2 ชีวิต คือ ที่อยู่ห่างๆ อย่างหื่นๆ เอ๊ย ห่วงๆ
กิม : ไปทำบุญต่ออายุให้พ่อหัว ของพวกเรา น่ารักมากจ่ะ
 
เอิ้น : คนนี้คงมาไม่ทัน เพราะอยู่เยอรมัน เพื่อเป็น Phd. คนแรกของกลุ่ม (กรี๊ดด…)
 
 
:-: จุดนัดพบ :-:
 
เริ่มจากการนัดกันที่เมเจอร์รัชโยธิน 11 โมง
พัตนะ คนแรก ตามมาด้วย 1ฤทัย เลยไปนั่งรอ คุณหญิงน้ำใน แม็คโดนัลด์
ซึ่งคุณหญิงมัวแต่หลงระเริง ออกนอกลู่นอกทางกับพี่แท๊กซี่อยู่
ย่าคิดนะว่าพวกชั้นรู้ไม่ทัน ว่ามันเป็นแผนการอันแยบยลในการหลอกลวงแท๊กซี่ของแกร โฮะๆๆ
 
พอครบ 3 ก็ย้ายที่ ไปรอในซิลเล่อร์ ทั้งๆ ที่เก๋ จองที่ในร้านไก่ย่างนิตยา ไว้ให้
เพราะไม่มีใครไปเป็น (เก๋ยืนยันว่า อยู่แถวบ้านเรา แต่เราเพิ่งเคยได้ยินชื่อร้านว่ะ โทษที)
การตัดสินใจไปรอในซิลเล่อร์ นี้นับว่า ทดสอบความอดทนเยี่ยงนัก
พนักงาน ลิงมาก เรียกน้องๆๆ มันก็ไม่มา เรียกน้องโว้ยๆ มันก็ยังไม่มา -_-‘
ช่างมัน หากินกันเองก็ได้ฟร่ะ
จนเก๋ตามมา และ ตามมาด้วย แบงค์กี้ ครบหล่ะ กินไป ฮากันไป
ตามสไตล์ ทาสในเรือนเบี้ย ที่นานๆ จะหนีท่านเจ้าคุณออกมาพบปะทาสต่างเรือนกันได้
 
เหลือบมองเวลา แบงค์บอกต้องไปงานเผาศพ บ่าย 3 เลยอยากไปรีบๆ ร้อง คาราโอเกะบ้านอั้น
จึงถึงคราวต้องจากซิลเล่อร์ แต่ก่อนไป ครือว่า พวกเราสั่ง น้ำแบบ รีฟิล แต่น้องๆ ที่น่ารัก
ไม่มีการมา รีฟิล ให้พี่เลย ดูดจนเกลี้ยง ควักน้ำแข็งขึ้นมากินก็แล้ว
กว่าจะอัญเชิญ มารีฟิลกันได้ ต้องใช้พลังขั้นสูงยิ่งนัก
(รีฟิลมาแล้ว ก็กินไม่หมดหรอก แต่ขอ รีฟิล ซักหน่อย ให้ได้ ฟิลลิ่ง ว่ากินรีฟิล
จะว่าไป มันโกรธป่ะไม่รู้ เห็นหายไปนาน สงสัย ไปเอาน้ำรียูส มารีฟิลให้แน่ๆ ฮึ่มๆ)
แลกซื้อ คูลเล่อร์ใส่น้ำ ของเรา กะสายห้อยคอ ซิลเล่อร์ ของพัต เป็นที่ระลึก
พัตมันสะสม สายห้อยคอ ไปห้อยป้ายชื่อที่โรงเรียน เปลี่ยน วันละสี จูเรนเจ้อ มาก
เอาหล่ะ ก่อนออกจากเมเจ้อ คุณหญิงน้ำเสีย 20 บาทให้ตู้ตุ๊กตา เอาฤกษ์เอาชัยก่อนจะออกมามือเปล่า
พวกเราทั้ง 5 มุ่งตรงสู่ บ้านกลางเมือง จุดมุ่งหมายของพวกเรา
ระหว่างอยู่บนรถ ก็เปิดซีดีที่พัต ผลิตเอง ฟังไปพลางๆ
เป็นเพลงที่สุดยอดมาก ไม่มีขายที่ไหน ต้องฟังเอง ถึงรู้ ฮุฮุฮุ
 
 
:-: บ้านกลางเมือง :-:
 
จ่ะ บ้านกลางเมือง มิใช่บ้านกลางกรุง แต่ความหรูก็หาต่างกันไม่
ถึงหล่ะ เราผ่านหมู่บ้านนี้ทุกเช้าเลย ในที่สุดก็ได้เข้ามาสัมผัส
(เหมือนรายการเยี่ยมบ้านดาราก็ไม่ปาน)
หน้าบ้าน มีรถ ทะเบียน xx9999 จอดอยู่ 1 คัน บ่งบอกถึงฐานันดร ของเจ้าของบ้านเสียจริง
เปิดประตูบ้านที่ทำจากไม้ สวยงามอย่างดี เข้าไป พบเจ้าของบ้าน กำลังสต๊าดรถ vw สีดำขลับ
สวัสดีครับ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ สวัสดีครับ (สวัสดีทักทายกันไป)…….
(..คิดจะหนีไปไหนหล่ะอั้น 5555 ไม่ทันแล้ว พวกเรามาแล้ว..)
แล้วก็ให้พวกเราเข้าบ้าน
 
โอ้ววววว หลังประตูบานนั้น มันกลายเป็นอีกโลกหนึ่ง
ขอบอกว่า สวย และ เทรนดี้ มาก ดูดีมีดีไซน์
ทุกอย่าง correlate มี story มีการ holistic เชื่อมโยงเข้ากัน แม้รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ
ใครจะนึกว่า ต้องมีถาดไม้ ดีไซน์หรู ไว้วางรีโมทแอร์ รีโมททีวี กันหล่ะ
แล้วบนโต๊ะกินข้าว ต้องมีขวดพริกไทย กับเกลือ
ด้วยดีไซน์ที่ชนะเลิศการประกวด ของ propaganda ด้วยหรือนั่น
ภายในตู้เย็นฝังผนังบิ้วอิน
(ที่อยู่ข้างไมโครเวฟหรู กับ เตาระบบกระจายความร้อนอินฟราเรด) 
จำเป็นต้องเรียงน้ำเมา น้ำสุขภาพ อาหารกล่อง ไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย น่ามอง
เหมือนกำลังเลือก ของในตู้ของ 7-11 ก็ไม่ปานด้วยหรือ
ตู้เก็บจานด้านโน้น เปิดมา เต็มไปด้วยจานเรียงสี ลาย ไซน์ อย่างกับร้านขายเครื่องครัว
(เอ…..นี่เราชักจะโอเว่อร์ไปหน่อย)
 
ดูเป็นชนชั้น เผ่าพันธ์เดียวกันซะหมด มีคลาสอย่างผู้ดีที่ตกแต่งบ้านสมัยใหม่
หรู เนี้ยบ เฉียบ ทันสมัย สมกับเป็น ปาร์ตี้ เฮาส์ ที่เจ้าของบ้านตั้งใจ จะให้เป็น
ไม่แปลกใจเลย ที่มีรายการชอบเยี่ยมบ้านดารา บ้านไฮโซ บ้านซีเล็บ มันดูตื่นตาอย่างนี้นี่เอง
บรรยายไปก็ไม่หมด ไม่สิ้น
 
คร่าวๆ แค่ ชั้นล่าง เป็น เค้าเต้อบาร์
ชั้น2 เป็น โซนคาราโอเกะ
ชั้น 3 เป็น ห้องนอนเจ้าของบ้าน กะอ่างจากุ๊ดชี่
(ห้องนอนอันนี้ไม่ได้ขึ้น อาศัยดูจากรูปในหนังสือ คือ บ้านอั้นได้ลงหนังสือตกแต่ง บ้านอะไรประมาณนั้นด้วย casavivi หรือ novi หรือ nova ประมาณนั้น)
 
ไม่ถึง 5 นาที ที่พวกเรามาเหยียบ เจ้าของบ้าน ก็ขอตัวออกไปข้างนอก และทิ้งบ้านไว้กับพวกเรา
แถมด้วย เวียง แม่บ้านอีก 1 คน
ซึ่งเรียบจบตามมาตรฐาน กอร์ ดอง เบลอ ไมเคิล เดอ ลา รูซ์ เดอ ลา บลอง ในนิวยอร์ก
(เป็นสถาบันสอนเทคนิคการทำครัว และเป็นแม่บ้านขั้นสูง 5555..)
 
พอรื้อค้น เก็บภาพเป็นที่ระลึก ชั้นล่าง พอเป็นกระสัย
ก็ขึ้นไปปฎิบัติการ ภาระกิจหลัก มือถือไมค์ ไฟสลัว ดูเนื้อเพลง แหกปากกันไป
ไม่ต้องห่วงเลย เพราะเจ้าของบ้านนั้น ทำผนังอย่างดีกันเสียงหลุดรอดออกไปให้แสบแก้วหูชาวบ้านได้
มันจะเซอราวด์ อยู่แต่ในบ้านเท่านั้น
เริ่มร้องกันก็ซัก บ่ายๆ ได้
 
ฟาดหัวฟาดหางไปได้ซักพัก นาตาลี โคล ก็มาเยือน
หล่อนผอมลงมาก ผอมลง แต่อย่างอื่นไม่ลงด้วย คงความเป็นเอกลักษณ์ ดูมๆ ได้เสมอมา
ของแท้มาแล้ว เห็นปุ๊ป รู้ปั๊ป 5555
 
บ่าย 4 พัต แง๊วๆ จะไปเรียน ไม่รู้ว่าจริงๆ อยากไปเรียน หรือ มันทนเสียงเพื่อนๆ ไม่ได้กันแน่
พัตจึงเป็นคนแรก ที่ต้องออกจากบ้านหลังนี้ไป !!
 
(ขณะที่แบงค์ ผู้ซึ่งต้องไปงานเผาศพตอนบ่าย 3 ยังไม่มีทีท่าจะปล่อยไมค์)
 
พักเบรกด้วย ไวไว และ โออิชิ (ที่อยู่ในตู้เย็นของเจ้าของบ้าน)
และขึ้นไปร้องต่อ ร้องกันไป กันมา ร้องไม่หยุด เหมือนซ้อมจะไปประกวด AF3 กันก็ไม่ปาน 
ไม่แค่ร้องนะครับท่าน แดนซ์ๆ กระโดด ลีลา สารพัด b-boy โดยแบงกี้ อีกต่างหาก
ไม่ได้ละอายกันเล้ย ทั้งๆ ที่ ในบ้าน ก็มีกล้อง วงจรปิด
ถ้าอั้นมาเปิดดู คงต้อง นิมนต์พระมาทำบุญ ปัดรังควาญ ยกใหญ่
 
3 ทุ่มกว่าๆ ได้มั๊ง กาเลท ก็ใกล้มาถึง
สั่งพิซซ่ามาต้อนรับมันซะนิดหน่อย
กิ๊ก มาพร้อมกับ ขนมหวาน จากเพชรบุรี (ตกลงมันไปจังหวัดไรกันแน่?)
ได้เวลาเบรกการร้องเพลง มาเติมพลัง พิซซ่า สลัด และไก่ และทองหยิบ หยอด เม็ดขนุน
อืม กินกันให้อิ่ม คุยกันพอเป็นพิธี
และทำงานหลักต่อ ร้องเพลงสิคะ จะอะไรซะอีก
จวบจน 4 ทุ่ม กลับกันดีกว่า เนอะ
เพราะสงสัยว่า อั้น-เจ้าของบ้าน จะขับรถวนๆ ไม่ยอมเข้าบ้าน เนื่องจากพวกเราไม่ออกมาซะที 555
เก๋เลยโทรบอก อั้น ว่า พวกเราจะกลับแล้ว บ้านปลอดภัย ของในตู้เย็นหมดแล้ว … กร๊าก
 
แปลกเนาะ ระหว่างที่เรา ร้องเพลง ไม่รู้ เวียง (พี่คนดูแลบ้าน) ไปอยู่ที่ไหน
แต่พอ เรากิน เค้าก็ มาจัดสำรับ และเก็บให้พวกเราอย่างดี
สงสัย หนี ออกไปกรี๊ดๆๆ นอกบ้าน หรือนอนเอาสำลีอุดหู หมอนปิดหน้า อยู่ในห้องนอนเค้า ก็ไม่รู้
 
 
:-: ไม่มีงานเลี้ยงใด ไม่เลิกลา :-:
 
จบกันทีดีกว่า 8 ชั่วโมง แห่งการฟาดฟันทางพลังเสียงดนตรีของนักล่าฝัน
มันร้องกันไปได้ยังไงเนี้ย professional มาก
เดินออกมานอกบ้าน เหมือนสูญเสียการได้ยินไปเล็กน้อย และเส้นเสียงเส้นที่ 5 ตึงๆ ไปหน่อย 
ปวดเมื่อยตามร่างกาย คล้ายขัดยอก และต่างก็แยกย้ายกันไป ตามชะตาของตน
เก๋ ไปส่งน้ำกะแบงค์ (แบงค์ที่ตั้งใจว่า จะต้องไปงานศพให้ได้) ส่ง รถไฟฟ้า
ยุ้ย ส่งบ้านกาเลท กะบ้านเรา (ระหว่างทาง มันเปิดเทป บอดี้สแลมอีก อารมณ์ยังค้าง นั่งโยกเบาะกันไป)
 
เอวัง ด้วยประการ ชะนี เอ๊ย ฉะนี้
สนุกมาก.
 
Thanks to be fenz of mine
all of u fabulous!!
 
Luv Ya !
xoxo 🙂
Advertisements