“…march of the penguins…”

by Nicky

 
 
 
ได้รับข้อความ ดึ๋งๆ ขึ้นมา ทาง msn จากนูนุ่น
ส่งลิงค์เรื่อง The Emperor’s Journey มาให้
คุยกันไป คุยกันมา เลยได้ไปดูเรื่องนี้ กับนูนุ่น ‘n เพื่อนนูนุ่น (เอื้อม)
 
คำถามก่อนเข้าโรง
เอ่อ นูนุ่นๆ มันเป็นหนัง animation หรือเปล่าจ๊ะ
นูนุ่น ก็แค่นเสียงหัวเราะ ในความอ่อนด้อยข้อมูล ของคนถามยิ่งนัก
ก็เลย ตอบว่า มันเป็นสาระคดี อ่ะจ่ะ
ที่คนถ่ายเค้าไปอยู่กินกะแพนกวิ้น 5 ปี
ส่งลิงค์ไปไม่ได้อ่านหรอจ๊ะ??
ทึ่งโป๊ะ!
 
หนังจากจบการดูหนัง ต่อไปนี้ แพนกวิ้น สำหรับเรา คงไม่ใช่
สัตว์เดรัจฉาน ตามที่ตั๊กกล่าว
และคงไม่ได้เป็นเพียง อีโมชั่นน่ารักๆ ที่พี่น้องโปรดปราน
 
……….
 
เมื่อดวงจันทร์บรรจบกับดวงอาทิตย์
พวกมันจากหลายสารทิศจะยกโขยงมาที่นี่
ราวกับมีมนต์กำหนดมันไว้
เพื่อจับคู่ ตัวเมียตบตี แย่งตัวผู้กัน
เมื่อได้คู่แล้ว ทำการบรรเลงเพลงรัก
(ใครเคยเห็น แพนกวิ้น love scene บ้าง,, เราเห็นแล้วครับท่าน ^^)
และมีไข่ ออกมา แม่แพนกวิ้น รู้ดีว่า ควรฝากลูกไว้กับพ่อแพนกวิ้น
เพื่อที่ตนจะได้ข้ามไปอีกฟากนึงของแผ่นน้ำแข็งอันไกลโพ้น
เพื่อหาอาหารกลับมา ให้ทันเวลาที่ลูกออกจากไข่
 
ไข่ ซึ่งแม่แพนกวิ้น ได้ปกป้องไว้จากอากาศอันหนาวเย็นแห่งขั้วโลก
ถูกกกไว้ใต้ท้องที่มีขนปกคลุม และวางไว้บนเท้า
เพื่อป้องกันความเย็นจากแผ่นน้ำแข็ง
กำลังจะถูกส่งต่อให้พ่อแพนกวิ้น
และในขั้นตอนการส่งนั้นเอง คู่ใดที่ประมาท
เก็บไข่ไม่ทัน ทำให้ความเย็นยะเยือก
ส่งความเย็นผ่านเปลือกไข่
การข้ามอีกซีกฟากน้ำแข็งมาเพื่อสือทอดเผ่าพันธ์นั้น
ก็ไร้ความหมายโดยสิ้นเชิง
 
เมื่อส่งไข่ให้พ่อแพนกวิ้นได้แล้ว
แม่จะรีบเร่งออกไปหา ทะเล ที่อยู่ใต้ผืนน้ำแข็ง
และนำปลา กลับมา
ซึ่งในทะเล อันชุ่มช่ำ นั้น แม่บางตัว
ก็ตกเป็นอาหารให้กับ พะยูน
นั่นหมายถึง 2 ชีวิต ที่ต้องเสียไป
แม่แพนกวิ้น และลูกน้อย ที่จะออกจากไข่มาโดยไม่มีอะไรให้กิน..
 
ระหว่าง 4 เดือน ที่รอคอยนั้น ที่พ่อแพนกวิ้นต้องอดทน
กกไข่ อยู่ท่ามกลางพายุหิมะ ..บางตัวก็ล้มตาย
พวกมันจำต้องเบียดตัวเองเป็นกลุ่มก้อนใหญ่
เพื่อต้านความหนาวเย็นและปกป้องไข่ให้อบอุ่นที่สุด
 
เมื่อวันนั้นมาถึง แม่ที่กลับมาจะร้องเรียกหาคู่ของตัวเอง
(มันจำกันได้ด้วยนะ ไม่น่าเชื่อ)
และนำอาหารมาป้อนลูกน้อย ที่ออกจากไข่
ครอบครัวยังไม่ทันอยู่พร้อมหน้า
พ่อแพนกวิ้น จำต้องเปลี่ยนไปเป็นผู้หาอาหารบ้าง
บางตัว ล้มตายระหว่างเดินทางไปหาอาหาร
เนื่องจาก ร่างกายอ่อนเพลีย จากการขาดอาหาร
ระหว่างกกลูก อยู่ 4 เดือน
 
ช่วงที่แม่แพนกวิ้น กก ลูกตัวเล็กๆ ไว้ระหว่างท้อง และบนเท้านั้น
ลูกบางตัวตายจากอากาศหนาวเย็น
ความเสียใจของแม่ จากการสูญเสียลูกรักนั้น
ส่งผลให้ เกิดสิ่งที่ไม่น่าเป็นไปได้
นั่นคือ แม่แพนกวิ้น ที่เสียลูกไป
พยายาม ทุกวิถีทาง เพื่อจะแย่งลูก
มาจากตัวอื่นให้ได้…
 
เมื่อลูกแพนกวิ้น เริ่มออกจากอกแม่ได้ มันจะเริ่มเดิน
การสูญเสีย ยังมีอยู่อีกต่อไป ลูกแพนกวิ้นบางตัว
ไม่สามารถรอดจากปากเหยี่ยวที่หิวโหย
ความหวังที่จะได้เห็นทะเล ครั้งแรกในชีวิต
ก็หมดลงไปพร้อมกับลมหายใจสุดท้าย
 
พวกมันเรียนรู้ว่า
ชีวิตของพ่อ กับแม่แพนกวิ้น นั้น มี สองด้าน คือ
สีขาว หมายถึง มีอาหารมาให้มันกิน
สีดำ หมายถึง การออกไปเพื่อหาอาหารกลับมา
ส่วนตัวลูกแพนกวิ้นนั้น มีสีเดียว คือ สีเทา
นั่นคงหมายถึง พวกมันคงยังหิวตลอดเวลานั่นเอง
 
เมื่อเวลาผ่านไป แสงอาทิตย์ แสดส่อง ละลายน้ำแข็งบางส่วน
พวกมัน จะกลับลงสู่ ทะเล พวกมันเป็นลูกของทะเล
 
และเมื่อดวงจันทร์ บรรจบกับดวงอาทิตย์ อีกครั้ง
พวกมันก็จะกลับมาที่นี่อีกหน
เพื่อพยายามดำรง เผ่าพันธุ์
เหมือนกับที่บรรพบุรุษของพวกมันได้ทำมา รุ่นต่อรุ่น
 
ระหว่าง 4 ปี ที่ แพนกวิ้น อยู่ในทะเลนั้น
ไม่มีใครรู้ว่าพวกมันอาศัยอยู่ ณ แห่งใด
แต่เมื่อถึงเวลานี้ พวกมันจะกลับมา
as if by magic !
 
……….
 
ดูเสร็จแล้วแบบ นะ ต้อง นับถือคนถ่ายทำ
ดูไปดูมา ยังนึกว่า ใช้ animation อยู่ 555
ก็มัน แสดงกัน เนียนมาก เหมือนไม่ได้เล่นหนังกันอยู่
เป็นธรรมชาติสุดๆ กลิ้งก็กลิ้งกันจริงๆ ตายก็ตายจริงๆ
เง่อ
ทำไมชีวิตมันช่างน่ารัก ปน ขมขืน ลำบากลำบน ต้องอดทน
แต่ๆๆ มันรักกันดีเว่อร์มากๆ เป็นสถาบันครอบครัวที่น่ายกย่อง
 
ไปๆ มาๆ แพนกวิ้น กับ จิงโจ้ ดึ๋งๆ ก็เหมือนกันนะ
เลี้ยงลูกไว้ในพุง ได้เหมือนกัน
หอบลูกไปไหนมาไหนด้วยได้
อืม สปีชี่ เดียวกัน
หนังเข้าฉายที่ลิโด้ ถึง พุธนี้นะจ๊ะ
(นูนุ่น บอกมา ถ้าผิดไปโทษนูนุ่นเอง)
 
หมาตัวต่อไป ถ้ามี คงให้ ชื่อ แพนกวิ้น แระ น่ารักดี
 
===========
 
กลับมาถึงบ้าน กอลลั่ม
ก็ต้อนรับให้ปลื้มใจ จากผลงานที่ก่อไว้
กลับมา สภาพ ตู้รองเท้าเปิด
และ รองเท้า 1 คู่ ก็ สังเวย ชีวิต เป็นบรรณาการ
แด่ ความลิง ของมัน เรียบโร้ย
 
ดีนะ คู่นี้ไม่ค่อยโปรด ถ้าลาก คู่โปรดมากัดละก็
ฮึ่ม โดน เตะ กะเด็นไปอยู่รวมฝูงกับ แพนกวิ้นจักรพรรดิ์ที่ขั้วโลกแน่ๆ
เจ้าลิงเอ๊ย.
 
 
 
 
Advertisements